Podążając za Mistrzem: Wryndawana 2015 – dzień 6 (zabawa w rzece Jamuna)

"Wyobraźcie sobie, jak błogosławiona jest Jamuna, skoro zawsze przyjmowała w sobie Pana, już wtedy, gdy był mały.
 W dniu, w którym się narodził, mogła dotykać Stóp Pana!" – Sri Swami Vishwananda

Podróż:

Ten dzień wypadł w Ekadaśi, które tradycyjnie wiąże się z zachowywaniem postu, odwiedzaniem świątyń i odbywaniem parikramy wokół Wryndawany.

Jako pierwszą odwiedziliśmy świątynię Kalija Ghat, z którą wiąże się słynna historia ze Śrimad Bhagawatam.

Za czasów Kryszny żył w rzece Jamuna jadowity wąż o imieniu Kalija. Jego jad zatruł wody, więc ani zwierzęta ani ludzie nie mogli zbliżać się do Jamuny.

Mały Kryszna skoczył z gałęzi drzewa do rzeki, by pokonać Kaliję tańcząc na jego licznych głowach. Żony Kaliji błagały Krysznę, by go nie zabijał. Kryszna zgodził się, ale pod jednym warunkiem: Kalija musiał opuścić Jamunę i nigdy do niej nie wrócić.

Kalija bał się opuścić Jamunę ze strachu, że zostanie zaatakowany przez Garudę, lecz Kryszna obiecał ochronić go i pozostawił ślad swojej stopy na głowie Kaliji.

Świątynia ma posążek Kryszny tańczącego na głowie Kaliji, otoczonego przez jego cztery żony. Świątynia słynie również ze starożytnego, olbrzymiego drzewa, które nosi na sobie ślad stopy Kryszny. Drzewo znajduje się w miejscu, gdzie gopi chowały przed Kryszną garnki z masłem.

Ze świątyni Kalija Ghat grupa skierowała się do Jamuny na przeprawę łodzią. Po drodze grupa zatrzymała się w aśramie Gaudi Matha, który jest jedynym wyłącznie żeńskim aśramem we Wryndawanie. Stamtąd grupa dotarła do miejsca na brzegu rzeki, gdzie Kryszna pokonał demona Keśi.

Po zakończeniu wycieczki łodzią, grupa się rozdzieliła. Niektórzy wrócili do Jiva Institute, żeby przygotować się na ślub, a część poszła na Loi Bazaar na zakupy.

Najważniejsze wydarzenia:

A oto relacja „z pierwszej ręki” z ceremonii ślubnej.

„Ceremonia zaślubin rozpoczęła się Guru Pudźą, a potem pudźą do Ganeśy.  Następnie przeprowadzono ceremonię haldi, podczas której panna młoda była smarowana pastą z kurkumy, aby zaznaczyć w ten sposób wewnętrzne oczyszczenie. Nadaje to też skórze ładny złotawy połysk.

Tradycyjnie, ceremonia trwa aż do dziewięciu dni i panna młoda zostaje całkowicie pokryta kurkumą od stóp do głów, mężczyźni zaś nie mogą ceremonii oglądać. W naszym przypadku, zastosowano nowoczesną wersję, w której kurkuma była nakładana głównie na twarz panny młodej. Gurudźi posłał swoje błogosławieństwo, a cała ceremonia była bardzo wzruszająca.

Po części oficjalnej mieliśmy kolację pod gołym niebem. Główna część zaślubin odbędzie się jutro”.

Więcej zdjęć można znaleźć na naszej stronie na Facebooku: https://www.facebook.com/SriSwamiVishwananda

Miesiąc Karthik 2015 – Post

„...na ścieżce duchowej, kiedy pościcie, jesteście w stanie ciągłego pamiętania o Bogu, więc wasz umysł nie jest skupiony na jedzeniu, ale głównie na sprawach duchowych. Pomaga to wam wznieść się wyżej. Kiedy jecie dużo, wasza koncentracja również staje się ciężka, nie możecie się w pełni skoncentrować. Ale kiedy pościcie, macie odczucie lekkości. 

Wtedy koncentracja na Bogu albo na waszej sadhanie

 staje się dla was czymś łatwym.” – Sri Swami Vishwananda

Z radością ogłaszamy nadejście miesiąca Karthik!

Ten czas w roku jest bardzo drogi Panu Krysznie, jako że wiele z Jego lil, jak np. Lila Gowardhana i Ras, odbyło się podczas tego miesiąca. Jest powiedziane, że wszelkie modlitwy, które ofiarowujemy Krysznie podczas tego miesiąca, przynoszą dużo więcej punji (zasług duchowych), niż w innych miesiącach. Według świętych pism, kiedy pości się w pomyślnym czasie, zmniejsza się nasza zależność od świata materialnego i to przyśpiesza nasz wzrost duchowy.

Mimo, że istnieją określone tradycje związane z postem podczas tego miesiąca, Sri Swami Vishwananda powiedział bardzo jasno, że to zależy od was czy będziecie pościć czy nie, a jeśli decydujecie się na post, jaki rodzaj postu chcecie wybrać. Tak jak z większością rzeczy na ścieżce bhakti, nie ma ścisłych zaleceń co tego, jak należy wykonywać rytuały, ponieważ każda osoba ma inną, niepowtarzalną relację z Bogiem.

Jeżeli decydujecie się na post, polecamy aby robić to w dniach Ekadaśi (patrz poniżej).

Informacja na temat Ekadaśi: Ekadaśi przypada jedenastego dnia co dwa tygodnie księżycowe według tradycji hinduskiej, albo dwa razy na miesiąc według kalendarza zachodniego. W hinduizmie wierzy się że Ekadaśi to pomyślny dzień dedykowany Panu Wisznu. Decydując się na post w tym dniu, należy powstrzymać się od spożywania wszelkiego rodzaju zbóż, ale można spożywać lekkie posiłki z orzechami, mlekiem, owocami itd. Post powinien zacząć się o wschodzie słońca i trwać do następnego dnia. Daty Ekadaśi dla miesiąca Karthik to 7 i 22 listopada.

Dla tych, którzy chcieliby dowiedzieć się więcej na temat terminów Ekadaśi, przypadających na resztę tego roku oraz na rok 2016, zamieścimy niebawem kolejne posty na ten temat.

Bez względu na to, czy decydujecie się pościć, czy też nie, serdecznie zapraszamy was do udziału w nadchodzących wydarzeniach, którymi będziemy celebrować miesiąc Karthik:

1. Noc Karthik w Cudrefin, Szwajcaria – 7 listopada 2015 r.
2. Diwali w Shree Peetha Nilaya (Springen, Niemcy) – 11 listopada 2015 r.
3. Noc Karthik w Shree Peetha Nilaya – 14 listopada 2015 r.

Więcej na temat nadchodzących wydarzeń możesz znaleźć na:

http://bhaktimarga.pl/bhakti-marga-wydarzenia/

Śrimad Bhagawatam, dzień 4 - 7

 

7 dni Najwyższej Prawdy - Śrimad Bhagawatam 

 

 

Opowieści ze Śrimad Bhagawatam opisują ścieżkę bhakti prowadzącą do osiągnięcia Narajany, ostanie dni kursu, prowadzonego przez Sri Swamiego Vishwanandę w Shree Peetha Nilaya, wzbogacone były spostrzeżeniami dotyczącymi właśnie tej ścieżki.

W wielu historiach ze Śrimad Bhagawatam, Dewaryszi Narada naucza, iż najłatwiejszą drogą do osiągnięcia wolności jest słuchanie opowieści o chwale Pana. Poprzez łaskę, opowieści te budzą bhakti i pomagają wyciszyć umysł. Swamidźi zwrócił uwagę, że wszystkie te opowiadania ukazują, iż nasze cierpienie wynika z oczekiwań, które sami tworzymy.

Słuchanie historii o chwale Pana działa na nas w dwojaki sposób: dostajemy szansę, aby dać umysłowi rozróżnienie, na temat tego, co jest dobre, a co nie jest, sprawiając, że będziemy działać w sposób, który obudzi w nas pozytywne wartości. Ale co ważniejsze, gdy słuchamy o chwale Pana od naszego mistrza duchowego, ćwiczymy pokorę.

Śri Swami Vishwananda rozdający prasad z porannej pudźy do Giridhariego.

Sam Bóg jest bardzo pokorny, pokazał to wielokrotnie w każdej ze swoich inkarnacji. Człowiek staje się pokorny przychodząc do Jego bhaktów (czyli świętych, którzy są całkowicie oddani Bogu), by się uczyć. Uddhawa był ukochanym wielbicielem Kryszny, a jego pierwsze spotkanie z gopi we Wryndawanie ukazuje jego przemianę w pokornego.

Opowieść rozpoczyna się, gdy Kryszna mówi do Uddhawy:„Ja jestem Miłością, ale nie mogę ci jej dać. Idź do moich bhaktów”. Więc, Uddhawa będąc bardzo wykształconym człowiekiem, podczas swojej drogi do Wryndawany zaplanował, aby w oparciu o święte pisma, z których czerpał wiedzę, nauczyć gopi jak być skupionym na bezforemnym aspekcie Boga. Lecz gdy tylko dotarł na miejsce, gopi powiedziały, iż stosując się do jego filozofii nie czuły nic. Wiedziały jednak, że Kryszna jest obecny w ich życiu. Nieustannie tego doświadczały. Poprzez przebywanie z gopi, Uddhawa mógł doświadczyć Miłości bezpośrednio, a nie tylko w sposób teoretyczny, jak przedtem. Uddhawa nie czuł tej Miłości nigdy wcześniej; poczuł Miłość Kryszny poprzez przebywanie w obecności gopi, poczuł ją poprzez gopi.

Tematy dni 4-7:

• Daśawatara (10 inkarnacji): Wysłuchaliśmy historii o pozostałych 10-ciu głównych inkarnacjach Narajany, w tym o Matsji (rybie), Narasimhie (człowieku-lwie), Wamanie (krasnoludzie), Kurmie (żółwiu) i Parasuramie (wojowniku dzierżącym siekierę). Opowieści te mają ogromną moc, mówią o wydarzeniach, które zdają się mieć miejsce w świecie zewnętrznym, lecz każda z nich reprezentuje określone podejście do duchowości w każdym z nas.
  
  
• Poświęcenie i oddanie: Wysłuchaliśmy historii o wielkich bhaktach, którzy zmieniali się, przechodząc przez ciężkie próby z oddaniem i poddaniem Panu. Usłyszeliśmy o królu Ambariszy (jedna z ulubionych historii Swamiego), któremu rozgniewany mędrzec groził śmiercią za złamanie postu. Usłyszeliśmy również o Gadźendrze – sławna opowieść o słoniu, który został zaatakowany przez aligatora. Pozostając bez niczyjej pomocy, zawołał Narajanę i został przez Niego uratowany.
  
  
• Sadhana i pokorna determinacja: Podczas czwartego dnia kursu Swamidźi mówił o podejściu do sadhany z codziennym nastawieniem pełnym nadziei. Powiedział, żeby codziennie po przebudzeniu skupić się na Bogu i powiedzieć: ”Zobaczę Go dzisiaj!”. Przypomniał nam, iż Bóg może zdawać się być daleko, lecz w rzeczywistości, codziennie mamy szansę by go dostąpić. Swamidźi kontynuował mówiąc, że jeśli nie udało nam się zobaczyć Go dzisiaj, musimy stać się pokorni. On się ukarze tylko poprzez pokorę.

Jednakże obok tych wszystkich niesamowitych historii i duchowych przesłanek, rzeczywistym tematem przewodnim Śrimad Bhagawatam jest życie Śri Kryszny.

Śrimad Bhagawatam koncentruje się głównie na życiu Pana Kryszny – ósmego awatara Narajany. Poznaliśmy szczegóły i ukryte znaczenia poszczególnych etapów Jego życia:

• Jego niebezpieczne i jakże cudowne ukazanie się „rodzicom”, Dewaki i Wasudewie w więzieniu Kamsy,
  
  
• Jego dzieciństwo jako pasterza w Gokul, ochranianie przyjaciół i rodziny przed demonami, a także pojawienie się jako Giridhari, czyli ten, który uniósł górę Gowardhana,
  
  
• Kryszna jako władca: walki z okrutnymi królami i demonami, rządy w mieście Dwaraka,
  
  
• Bitwa na polu Kurukszetra: nauczanie Ardźuny poprzez Bhagawad Gitę, pomoc Pandawom w odbudowie ich królestwa.

Ze wszystkich wydarzeń, które miały miejsce podczas życia Kryszny, kluczowym tematem powtarzanym przez Swamiego na kursie było oddanie gopich.

Pod koniec pobytu Kryszny we Wryndawanie, odbyła się rasa lila – mistyczny taniec Kryszny i gopi o północy. Na początku tej historii, Swamidźi powiedział, iż jest ona samym sercem Śrimad Bhagawatam.

Rasa lila rozpoczęła się pewnego jesiennego wieczoru, gdy Kryszna udał się do lasu. Zaczął grać na flecie, którego usłyszały gopi w całym Wryndawanie – gdziekolwiek były, natychmiast wiedziały, że Kryszna je wzywa.

Porzuciły wszystko co robiły – swoje rodziny, pracę, wszystko – by natychmiast móc zobaczyć się z Kryszną, by go odnaleźć.

duhantyo ’bhiyayuḥ kāścid

dohaṁ hitvā samutsukāḥ

payo ’dhiśritya saṁyāvam

anudvāsyāparā yayuḥ

Niektóre z gopich doiły krowy, gdy usłyszały flet Kryszny. Przestały doić i wyszły na spotkanie z Nim. Niektóre zostawiły mleko na kuchni, inne ciasto przypalające się w piecu.

Gdy gopi dotarły do miejsca, w którym miały spotkać Krysznę, On zniknął. Gorączkowo szukały Go wszędzie, ale nie mogły Go znaleźć.

Gopi szukające Kryszny podczas przedstawienia podczas Kryszna Dźamnasztami.

Widząc ich poszukiwania, Kryszna pojawił się majestatycznie w formie Mahawisznu – samego Władcy Wszechświata i zapytał: „Kogo szukacie?” Gopi pokłoniły się przed Nim z szacunkiem i tylko zapytały: „Czy widziałeś naszego Krysznę?”

Zaczęły śpiewać to, co nazywane jest obecnie Gopi Gitą. Swamidźi omówił każdy wers, którego każde słowo nasycone jest niesamowitą Miłością, jaką gopi darzyły Krysznę:

Gopi Gita jest sercem Bhagawatam. Nie ma Bhagawatam bez Gopi Gity, bez pieśni gopich, tęsknoty za ich ukochanym. Gopi były tak bardzo wypełnione Miłością, ale jednocześnie ich serca przeszywał ból, ponieważ nie mogły zobaczyć Kryszny. Płakały, lamentowały: „Gdzie jesteś mój Panie?”

Gopi tak bardzo tęskniły za Kryszną. Ich serca płonęły i jednocześnie stawały się pokorne.

'Dayita dṛśyatāṁ' oznacza, że z powodu tej silnej tęsknoty stały się pokorne i oddane. Więc poprzez tę głęboką tęsknotę, poprzez pokorę, zbudziło się to uczucie i łaska Boga również się obudziła. Mówiły: „O Kryszno…”, a potem modliły się: „Nie patrz na nasze błędy, nasze winy. Jakie byśmy nie były, należymy do Ciebie. Prosimy, daj nam znak, że tu jesteś. Jesteś naszym sercem. Wypełniasz nasze serca szczęściem”.

Gopi bardzo dobrze zdawały sobie sprawę ze swojej dumy, wiedziały dlaczego Kryszna im się nie ukazał. Więc zaczęły płakać, ich oczy wypełniły się łzami i stały się wtedy pokorne. Nie mogły prawidłowo mówić. Łzy spływały z ich oczu. Pragnęły tylko jednej rzeczy: by mieć darszan Kryszny. Bo to jedyna rzecz, która dałaby im spełnienie. Kryszna patrzył i uśmiechał się. Bhagawan mówi: „Zamieszkuję serce każdego człowieka. Rozmawiam z wami, abyście nie martwiły się tym, czy się pojawię”.

Kiedy gopi ofiarowały swoje modlitwy Panu, tęskniąc za nim, wzywając go, usłyszały muzykę, dźwięk fletu w swoich sercach i w ten sposób usłyszały wewnętrzny głos Kryszny. Słyszały Krysznę mówiącego do nich wewnątrz ich serc. Ta rozmowa z Kryszną nie była na zewnątrz, była wewnątrz nich. Wtedy Kryszna powiedział: „Słyszycie mój głos, jestem Bogiem niewidzialnym. Skoro możecie mnie usłyszeć, dlaczego chcecie mnie widzieć? Do czego jest wam potrzebna ta forma? Dlaczego chcecie, żebym się pojawił? Możecie mnie słyszeć w swoich wnętrzach, cieszcie się tym!”

Gopi odpowiedziały: „O ukochany, wielbiciele, bhaktowie, ci, którzy oddani są Bogu, nigdy nie będą usatysfakcjonowani Miłością wewnątrz ich serc. Pragną być fizycznie obecni przy swoim ukochanym. Chcemy pić nektar twojej swarupy”. Więc gopi tęskniły. Słyszały wewnątrz jego głos, ale mówiły: „Chcemy twojej fizycznej formy. To właśnie w ten sposób możemy się z tobą identyfikować. Nie chcemy Boga niewidzialnego. Jest niewidzialny, co miałybyśmy z nim robić? Jak go nazwać? Jaką formę mu nadać? Umysł nie może go sobie wyobrazić. Wiemy, że jesteś obecny wszędzie, ale co ze słodyczą fizycznej formy.” Posiadamy formę, posiadamy umysł i ciało. Nasz umysł zawsze czegoś poszukuje, by się przywiązać i się z tym identyfikować.

Gopi mówiły: „Mówisz, że mamy Cię tylko słuchać, cieszyć się Tobą wewnątrz nas. To nam nie wystarcza”. Wyobraźcie sobie to intensywne uczucie. Ludzie czasem mówią: „Znalazłem Boga w swoim wnętrzu i jestem zadowolony”. A gopi mówią: „Jesteśmy szczęśliwe, w porządku, mamy Cię w naszych sercach. Jesteśmy zadowolone, że mieszkasz wewnątrz naszych serc, lecz chcemy Cię również na zewnątrz. [Widownia głośno klaszcze] Były więc zakochane w Krysznie. Ich oczy chciały go doświadczać. Pragnęły go, jego rzeczywistości. Dlatego wykłócały się z Nim. Powiedziały: „Dlaczego obdarzyłeś nas oczami, skoro nie możemy Cię oglądać? Jaki jest sens ich posiadania?”

Jezus powiedział coś takiego, prawda? „Ci, którzy mają oczy do patrzenia, widzą”. Gopi powiedziały to trzy tysiące lat wcześniej. „Jaki jest pożytek z posiadania tych oczu, skoro nie możemy Cię widzieć? Oglądamy świat naszymi fizycznymi oczami, widzimy szczęście i cierpienie. Byłoby miło zobaczyć nimi to najwyższe szczęście”.

Patrząc na przebieg kursu Śrimad Bhagawatam, mówiąc w skrócie, było to siedem dni bliskości z Bogiem.

Uczestnicy kursu mieli możliwość spotkania się z Bogiem w historiach o Nim, jako że ta święta księga jest samym Narajaną. Kurs sprawił, że uczestnicy mogli poczuć i zobaczyć lilę każdego awatara we własnych wnętrzach. Zdecydowanie najcudowniejsze podczas kursu było to, że Bóg przebywał z nami jako Guru i dzielił się z nami tymi oczyszczającymi i podbudowującymi historiami, i pomagał nam wzrastać w Miłości.

Nie ma znaczenia jaką formę, jakie imię wybierzesz. Gdy tylko masz w sobie oddanie, wiarę, jeśli twoje działania są właściwe, a umysł wolny od dumy, dostąpisz Go. Jak powiedział Bhagawan – nie potrzebujesz wielu żyć, by Go osiągnąć. Potrzebujesz tylko jedno życie – to życie.

Zapomnij o wszystkich tych życiach, które już przeminęły, których nie pamiętasz. Zapomnij o przyszłych życiach, ponieważ możesz osiągnąć cel właśnie w tym. Więc nie stwarzaj iluzji, która będzie kształtowała twoją przyszłość. Bo to, co powstrzymuje człowieka, to on sam. Kiedy mówimy: „Pamiętaj o Bogu”, to takie proste, „Stań się bhaktą, bądź oddany!” A co ty mówisz? „Kiedy stanę się bhaktą? Kiedy ja się oddam? To takie trudne. Zbyt odległe”. Prawda?

Stań się pokorny! Tylko dzięki pokorze On się objawi. Jeśli będziesz mówić z dumą: „Mogę to zrobić, mogę to zrobić, mogę to zrobić!” Co możesz zrobić? Nic. Jeśli nie będzie to Jego wolą, nigdy nie będziesz w stanie tego zrobić. On się ukarze tylko dzięki twojej pokorze.

Następnego dnia spróbuj ponownie. To nic złego powiedzieć, że jesteś niczym. Goswami Tulsidas również powiedział: „Jestem największym grzesznikiem ze wszystkich. Nie wiem, dlaczego Ramdźi dał mi zadanie, by napisać Ramćaritramanas”. Słyszeliście, jak wielu świętych mówiło nieraz: „Jestem największym grzesznikiem”, mówili to, by utrzymać pokorę. Oni nie tylko tak mówią, oni tak uważają. Bóg przychodzi do nich, bo są pokorni. Uniżają się. Więc gdy oni idą w dół, Bhagawan przyjdzie i popchnie ich do góry. Lecz gdy jesteście od razu na górze, jak ma was popchnąć, jak ma was unieść? Arogancja nigdzie was nie zaprowadzi, tylko pokora. On odda się wam, tylko gdy będziecie pokorni.

Bardzo dużo zdjęć z całego seminarium można znaleźć klikając w ten link.

Zarejestruj się na Śiwaratri w Shree Peetha Nilaya

Zarejestruj się teraz na Maha Śiwaratri ze Śri Swamim Vishwanandą w Shree Peetha Nilaya

Maha Śiwaratri już za niecały tydzień!

  

Śiwaratri to noc poświęcona Panu Śiwie. Z tą szczęśliwą nocą wiąże się szereg legend - jedna z nich opowiada o tym, jak Śiwa połknął dla ratowania świata niebezpieczną truciznę halahala, która pojawiła się w wyniku ubijania oceanu.

Dzięki swoim mocom jogicznym Śiwa był w stanie zatrzymać tę truciznę w swoim gardle, co spowodowało, że Jego szyja zmieniła kolor na niebieski. Stąd pochodzi Jego imię Nīla Kantha (mający niebieskie gardło).

Śiwaratri upamiętnia także dzień, w którym Śiwa poślubił Parwati.

W ramach tego wspaniałego święta dedykuje się Panu Śiwie całonocne czuwanie, któremu towarzyszy ścisły post. Przeprowadza się wiele tradycyjnych rytuałów, w tym ofiarowanie liści bilwa oraz abiszekam do lingamu Śiwy. Ponadto przez całą noc odbywa się kirtan, dzięki któremu wielbiciele mają sposobność brać udział w "tandawie" lub "tańcu zniszczenia" z Panem, symbolizującym zniszczenie ego.

Śiwaratri ze Śri Swamim Vishwanandą w Shree Peetha Nilaya

 

Zarejestruj się teraz na Maha Śiwaratri ze Śri Swamim Vishwanandą w Shree Peetha Nilaya

Spodziewamy się wielu osób, więc rejestracja jest dla nas bardzo ważna, aby odpowiednio umieścić gości.

(Jeżeli jesteś już zarejestrowany, nie musisz się rejestrować ponownie).

Czekamy na was w aszramie, aby celebrować Mahadewa ze Śri Swamim Vishwanandą!

Dzień Śiwaratri będzie długi i ekscytujący.

Ceremonie rozpoczną się 17 lutego o godz. 5.00 rano w świątyni - będą to kalasz pudźa, abhiszekam i mała jagna.

W nocy z 17 na 18 lutego będą miały miejsce ceremonie. czas tej nocy zostaną odprawione cztery abhiszekamy, które będą się rozpoczynać  w godzinach: 18.00, 21:00, 24:00 (17 lutego) oraz 3:00 rano (18 lutego). Podczas trwania nocy wielbiciele będą mieli okazję ofiarować do lingamu Śiwy wodę oraz liście bilwa.

Spodziewany czas zakończenia obchodów i ceremonii to około 5:00 rano.

Post w Ekadaśi

W kalendarzu Bhakti Margii na 2015 rok oprócz wykazu świąt chrześcijańskich i hinduskich, wspaniałych zdjęć i myśli Śri Swamiego Vishwanandy znalazły się po raz pierwszy daty Ekadaśi oraz godziny wyjścia z postu (podane dla Springen, Niemcy). Dzisiaj przekazujemy pokrótce informacje na temat Ekadaśi, gdyż najbliższe jest już tuż, tuż.

W Ekadaśi wielbiciele Pana Wisznu nie spożywają zbóż i niczego, co jest z nich przygotowane (kaszy, a nawet olejów wyciskanych ze zbóż), a także nasion strączkowych (fasola, bób, groch itp.). 
 

Ekadaśi to jedenasty dzień po nowiu i jedenasty dzień po pełni Księżyca. W oba te dni miesiąca księżycowego post, powstrzymanie się od jedzenia, jest bardzo korzystne i dobroczynne. W czasie Ekadaśi w okresie jasnej połowy Księżyca, przed pełnią, poleca się bardziej intensywny post, nawet bez picia, całodobowy, a w ciemnej połowie księżyca, po pełni, pozwala się w Ekadaśi na jeden skromny posiłek wieczorem po zapadnięciu zmroku. Podobnie dobrym dniem postu i modlitwy jest trzynasty dzień po nowiu i trzynasty dzień po pełni Księżyca, tyle że rygor powstrzymania od jedzenia jest odwrotny niż w dniach Ekadaśi.

Trzynasty dzień po nowiu wymaga poszczenia przez cały dzień, ale zaleca jeden posiłek na wieczór po zmierzchu, zaś w trzynasty dzień po pełni zaleca się całkowity post, głodówkę obejmującą także noc. Intensywny post w trzynastym dniu po pełni, przed Amāwasjā (nowiem), szczególnie polecane jest duchowym liderom, kapłanom Boga, szamanom i wszelkim osobom, odprawiającym rytuały, ceremonie i nabożeństwa w tradycyjnych religiach.

Przygotowanie do Święta Nowiu i do Święta Pełni jest dobrym zdrowotnym oczyszczaniem, ale dla tych, dla których byłoby to za trudne, poleca się chociaż utrzymywanie albo dnia Ekadaśi (jedenastego dnia), albo dnia Trajodaśi (trzynastego dnia) odpowiednio jasnej oraz ciemnej połowy miesiąca księżycowego. Wśród wielu narodów i kultur zwyczajowo dzień Ekadaśi jest przestrzegany jako pewna naturalna postawa prozdrowotna. 
 

Brahmaćarini powinni pościć dodatkowo w dniach Pūrnimā (pełnia) i Amāwasjā (nów) Księżyca.

W internecie można znaleźć daty Ekadaśi w twojej strefie geograficznej, rodzaj pożywienia, które można spożywać w Ekadaśi, czas rozpoczęcia, czas zakończenia postu, rodzaje postu (z jedzeniem, bez jedzenia, z piciem soków, samej wody, bez wody itp.), rodzaj pożywienia, jakim powinno się przerywać różnego rodzaju posty w następny dzień po Ekadaśi.

Polecamy ten link, a znajdziesz tam: daty postów oraz godziny wychodzenia z postu dla wielu miast świata (tu ustawione są daty dla Warszawy w 2014 roku).

Pożywienie, które może być przyjmowane przez wszystkie dni w roku, włączając Ekadaśi:

• wszystkie owoce (świeże i suszone), wszystkie orzechy i wszystkie oleje z orzechów;

• ziemniaki, dynia, ogórek, rzodkiewka, kabaczki, cytryna, awokado, oliwki, orzech kokosowy, kasza gryczana, wszystkie rodzaje cukru;

• wszelkie produkty z czystego mleka.

Przyprawy używane w Ekadaśi:

• czarny pieprz, świeży imbir, czysta sól (różowa - himalajska) i świeża kurkuma wzięta z nowej i czystej paczki.

Zasada zakończenia postu Ekadaśi:

Jeśli przestrzegałeś całkowitego postu (bez przyjmowania wody), nie musisz kończyć go przyjmując potrawy zawierające ziarna. Wystarczy spożyć owoce. W przypadku, jeśli przestrzegałeś Ekadaśi jedząc owoce, warzywa, itp., wtedy post powinien być zakończony następnego dnia poprzez przyjęcie ziaren w odpowiednio określonym czasie.

Przy wychodzeniu z postu ponownie przyjmujemy pożywienie, zaczynając od świeżych owoców (po całkowitym poście), unikając serów, chleba, chipsów, roślin strączkowych oraz zbóż i ich przetworów. Najlepiej jest zacząć od zielonych warzyw np. od szpinaku. Możemy też zakończyć dietę jedząc lekkie kiczeri przez cały następny dzień (jeśli spożywałeś warzywa i owoce podczas postu).

A więc, jeżeli chcesz stosować się do Ekadaśi i Trajodaśi, to najbliższy post jest:

19 października (w niedzielę od wschodu słońca) - Ekadaśi - dozwolony jest jeden posiłek po zmroku,

21 października (we wtorek od wschodu słońca) - Trajodaśi - całkowity post obejmujący też noc, lub stosujesz lżejszy post jedząc owoce czy inne dozwolone pożywienie (patrz wykaz powyżej). 

Dokładne godziny wschodu słońca i wyjścia z postu następnego dnia sprawdź dla swojej miejscowości w linku podanym powyżej.

 

Co dodatkowo dobrze jest robić w Ekadaśi:

- intonuj dodatkowe rundy mantry (dźapa mala) – tyle, ile jest to możliwe, bo prawdziwe Ekadaśi, to nie tylko post,

- poświęć więcej czasu na medytację,
- staraj się więcej czytać o Krysznie,
- spróbuj pokonać cielesne przywiązania,
- unikaj ciężkiej fizycznej pracy.

To jest czas, w którym można cofnąć się o krok z wykonywania rutynowych czynności, aby zgromadzić ogromny zapas siły duchowej.