Symbolika białego konia i jego jeźdźca

„Pisma mówią o tym samym koniu. Prawdą jest, że Biblia mówi o nadejściu Chrystusa. Bhagawatam głosi, że przyjdzie awatar Kalki. I oczywiście Koran mówi o powrocie Mohameda. Widzimy tutaj zgodę, jedność. Nawet jeżeli są to trzy zakątki świata, widzicie tutaj podobieństwo w Pismach. Wszystkie mówią o nadejściu jednej istoty, jadącej na białym koniu, przynoszącej sprawiedliwość, pokój, podnoszącej ludzkość na duchu. I tutaj widzicie, że wszystkie mówią o tej samej postaci w różny sposób, ale tak naprawdę jest ona Jednym. Muzułmanie nazywają Go Mohamedem, hindusi awatarem Kalki i chrześcijanie powrotem Chrystusa, Jezusa. Ale w rzeczywistości to ten sam Jeden.

I kiedy On przyjdzie? Wtedy, kiedy każdy obudzi tę czystą miłość wewnątrz siebie. Kiedy każdy zrealizuje tę czystą miłość, wtedy On przyjdzie. Tak naprawdę, Oni przyjdą, kiedy zrealizujecie swoją jaźń. Oni obudzą się w waszych sercach. Nie będą tacy wielcy, żeby można było ich widzieć na zewnątrz. Ale zamanifestują się wewnątrz serca człowieka. Możecie nazywać to realizacją, zrealizowaniem Boga albo osiągnięciem lotosowych stóp Pana. Oni się objawią - Pan objawia się każdej osobie, która jest Mu kompletnie poddana. Bóg nie jest ograniczony czasem tak, jak rozumieją to ludzie. Ludzie myślą, >>OK, przyszedł czas na Dwarapa juga, czy Satja juga, czy Treta juga, czy obecną Kali jugę.<< Ale Bóg nie jest ograniczony czasem w zrozumieniu ludzkim. Jest On ponad czasem, jest panem czasu. On jest panem Manwantara, On sam jest panem czasu. Dlatego ujawnia się On w sercu człowieka.

Biel to czystość. Koń to symbol ukierunkowanego umysłu. Skupienie umysłu, stan, w którym umysł jest skupiony, jest pod kontrolą.

To jest to, o czym mówi Gita: >>Kontroluj zmysły.<< A zmysły - w Bhagawad Gicie, kiedy widać Krysznę jadącego na polu walki, trzyma on w ręku pięć koni. Każdy koń symbolizuje jeden zmysł. Więc powiedział, >> Kontroluj zmysły<<, ale ostatni jest umysł! Umysł nie jest zaliczany do jednego ze zmysłów. Bo on jest panem, bo wszystko jest umysłem.

Więc widzicie tutaj awatara Kalki pędzącego ponad samym umysłem. Kiedy umysł staje się ukierunkowany na jeden cel - na jedną metę - wtedy Bóg się objawia.

Tak więc koń symbolizuje ukierunkowany umysł, skupienie i kontrolę nad zmysłami. Kiedy umysł jest kontrolowany, kiedy zmysły są pod kontrolą, wtedy obudzi się czysta miłość. Wtedy objawi się Bóg w sercu człowieka.”

Śri Swami Vishwananda

Rozdział 2: Kurs Bhagawad Gity ze Śri Swamim Vishwanandą

Śri Swami Vishwananda zdecydował się wygłosić komentarz do Śrīmad Bhagawad Gity, odwiecznego słowa Pana Śri Kryszny. Cykl będzie trwał 18 dni, a każdy dzień będzie przeznaczony na jeden rozdział. Gurudźi będzie komentował, patrząc na dzieło szczególnie z perspektywy bhakti (pełnego miłości oddania Bogu).

Teraz, dostarczymy małej porcji komentarzy na blogu dla tych, którzy nie mogą uczestniczyć w kursie. W późniejszym czasie komentarze Gity będą w całości dostępne zarówno w postaci książki, jak również zestawu płyt CD oraz DVD.

31 lipca 2014 roku, Swamidźi omówił rozdział 2. Bhagawad Gity, zatytułowany Sānkhja Joga (Joga czystego pojmowania).*

Rozdział 2. jest niejako krótkim streszczeniem całej Bhagawad Gity. Porusza tematy, takie jak: gjāna joga, karma joga oraz bhakti joga, które w dalszej części zostały omówione bardziej szczegółowo.

Główne tematy omówione w rozdziale:

1.        Ardźuna jest przeciwny wojnie.

2.        Rozpoczyna się nauczanie Bhagawad Gity.

3.        Ātma (dusza) jest nieśmiertelna, zaś ciało tymczasowe i przemijające.

4.        Śmierć ciała i transmigracja duszy.

5.        Pan Kryszna przypomina Ardźunie o jego obowiązkach, wynikających ze statusu wojownika.

6.        Wedy poruszają zarówno materialne, jak i duchowe aspekty życia.

7.        Wgląd w zagadnienia karma jogi.

8.        Niebezpieczeństwa wynikające z braku kontroli nad zmysłami.

9.        Osiągnięcie spokoju i szczęścia poprzez kontrolę zmysłów oraz samopoznanie.

Fragment komentowany przez Swamidźiego:

mātrā-sparśās tu kaunteja

śītoszna-sukha-duhkha-dāh

āgamāpājino ’nitjās

tāms titikszaswa bhārata

(Źródło: Śrīmd Bhagawad Gita, 2.14)

O synu Kuntī, interakcja zmysłów z obiektami natury materialnej, dająca wrażenie ciepła i zimna, przyjemności i bólu – wszystko to są rzeczy przemijające, które pojawiają się i odchodzą. Naucz się znosić je bez niepokoju, o potomku Bharaty (Ardźuno).

„Mātrā oznacza >>zmysły<<, a sparśās oznacza >>dotyk<<, >>kontakt<< – zatem mātrā-sparśās to >>percepcja zmysłowa<<. Cokolwiek wchodzi w kontakt ze zmysłami, w kontakt z umysłem – gorąco, dźwięk, dotyk, barwa, smak oraz zapach – są to produkty zmysłów. Gorąco i zimno, przyjemność i ból zawsze tam są. Zatem ktokolwiek zwraca swoją uwagę na zewnątrz, ku narządom zmysłów i ich obiektom, jest uwikłany w dualizm. Nie będzie świadomy wspaniałości, jaką jest nieśmiertelność duszy. Kiedy umysł jest stale skupiony na tym, co ograniczone, tkwi się w pułapce dualizmu. Stąd wrażenie zimna, gorąca, przyjemności czy bólu. Doświadczanie dualistyczne przynosi zatem radość, smutek i tym podobne.

W tym wersie Kryszna prosi Ardźunę:

– Wznieś się ponad przyjemność i ból. Przestań grać w tym dramacie i przypomnij sobie, że jesteś nieśmiertelny.

Kryszna wciąż na nowo mówi o tym samym – o wieczności duszy – aby przypomnieć o tym Ardźunie. Wiecie, jak to jest – czasami trzeba komuś dziesięć razy przypominać, aby coś dostać. Taka jest natura umysłu. Dopóki nie przyzwyczai się do pewnej rzeczywistości, łatwo o niej zapomina i skacze wokoło.

Jesteście tu, aby patrzeć z pozycji świadka, jesteście Wielkim Świadkiem. Jedynie wtedy, kiedy uświadomicie sobie, że jesteście Wielkim Obserwatorem, będziecie potrafili obserwować życie, nie będąc z nim związani. Będziecie nieprzywiązani!”

Komentarz jednego z uczestników:

„Wprost brak mi słów. Głęboka wiedza odnośnie rozdziału 2, którą podzielił się Swami, pozwala mi uświadomić  sobie, że powinniśmy stale skupiać się na Bogu. Powinniśmy nieustannie przypominać sobie, że Bóg jest we wszystkim”. - Dakshesh, Polska

* Joga czystego pojmowania to dosłowne tłumaczenie tytułu rozdziału 2. z sanskrytu.

Sānkhja to termin oznaczający nazwę jednej z sześciu głównych szkół filozofii hinduistycznej oraz klasycznej filozofii indyjskiej. Oznacza drogę czystego zrozumienia. Jej autorstwo przypisywane jest mędrcowi Kapili.

Sānkhja jest filozofią czysto dualistyczną. Wg niej wszechświat składa się z dwóch rzeczywistości puruszy (świadomości) oraz prakryti (królestwa zjawisk w świecie materialnym). Dusza (dźiwa), czyli purusza, jest związana z prakryti poprzez pożądanie i pragnienia, stąd podlega cyklowi koła narodzin i śmierci, a kres tym więzom przynosi moksza – wyzwolenie.

Bhagavad Gita mówi o transformowaniu tożsamości ego w boską tożsamość - wstęp

„Bhagawad Gity nie należy czytać jak zwykłą powieść, ponieważ jest napisana pięknymi słowami, pięknie się ją czyta i jest poruszająca. Nie! Ona jest o samym życiu! Cała Gita jest po to, aby przetransformować tożsamość ego w boską tożsamość.

Kryszna wykładał Gitę Ardźunie, ponieważ dopadły go wątpliwości kiedy przybył na pole bitwy. Patrząc na swoich kuzynów, wujków, swoją własną rodzinę, którzy stali po przeciwnej stronie, zapytał: „To jest część mnie samego, mojej rodziny, jak mogę walczyć?” Doświadczał ogromnej wewnętrznej rozterki.

Teraz popatrzcie na swoje własne życie. W życiu dochodzi do takiego momentu, kiedy  doświadczacie takiego dylematu – nie na zewnątrz, ale wewnątrz siebie. Kiedy znajdujecie się na ścieżce duchowej, pojawiają się wątpliwości: „Czy ja naprawdę podążam tą ścieżką? Czy to co robię jest właściwe?” To jest to, w co każe wam wierzyć umysł. Dopóki nie wykroczycie ponad umysł, jaźń się nie objawi. 

Wzniesienie się ponad umysł jest czasem wielkim wyzwaniem. Kurukszetra nie jest gdzieś tam, jest tutaj (Swamidźi wskazuje na ciało). To ciało to Kurukszetra! To tutaj nastąpi moksza (wyzwolenie)! To tu spotkacie Pana! Dlatego posiadanie ludzkiego ciała jest najważniejszą sprawą. Jeśli nie używacie fizycznego ciała do tego, aby osiągnąć Pana, będziecie stale powracali na nowo, ponieważ taki jest cel, dla którego rodzimy się w ludzkim ciele - dosięgnąć Boskości! Nie chodzi tylko o to, żeby mówić „Tak, Boże, kocham Cię”. Nie, to nie wystarczy, ponieważ kiedy kochacie Boga, musicie to wyrażać. Podobnie, kiedy kogoś kochacie, to co robicie? Wyrażacie siebie, nieprawdaż? Zawsze wyrażacie siebie. Bóg też pragnie, abyście to wyrazili. Ale by to zrobić, musicie Go poznać, nie gdzieś tam, ale w sobie, w tej świątyni, gdzie zasiada.

W 10 rozdziale Bhagawad Gity sam Pan Kryszna wyjaśnia, że jedyną rzeczywistością jest tylko On, nie ma innej rzeczywistości. Istnieje wyłącznie On i w każdym z nas gra różne role. Nie ma „ciebie, jest tylko On! I to zawsze powtarzał Tukaram: „Kim jestem?” Jest tylko Pan. Kim wy jesteście? Przez wiele wcieleń, przyjmowaliście wiele tożsamości, setki, tysiące. Którą z nich nazwalibyście sobą? Czy tę, którą macie teraz?

W pozostałych dziewięciu rozdziałach Kryszna tłumaczył Ardźunie, dlaczego musi wykonać swój obowiązek jako kszatrija, jako wojownik. Musiał wypełnić swój obowiązek, jak każdy. Gdziekolwiek Bóg umieszcza ludzi, jakiekolwiek daje im obowiązki, istnieje ku temu przyczyna. Każdy musi wykonywać swoje obowiązki. Brak równowagi powstaje wtedy, gdy ktoś ich nie wykonuje.

Ardźuna stał tam i mówił: „Ja nie chcę walczyć!” Ale kszatrija, wojownik musi walczyć, nie może uciec. W tych wszystkich rozdziałach Kryszna przekonywał Ardźunę i jasno powiedział: „Walcz!” Ardźuna odpowiedział: „Jak mam walczyć? Oni wszyscy są mi bardzo drodzy!” 

Tak samo jest, kiedy umysł spogląda wewnątrz na te wszystkie cechy, których trzeba się pozbyć i mówi: „Ale to wszystko jest mną! Nie chcę pozbywać się tych cech!” Jest tak, ponieważ umysł cieszy się wszystkimi cechami. Umysł raduje się nawet z negatywnych cech, ale czy to pozwoli się od nich wyzwolić? Nigdy nie będzie się wolnym! Nigdy nie osiągnie się Boga, mając negatywne cechy. Nawet jeśli one są częścią was, nie możecie się ich pozbyć, to prawda, właśnie dlatego, że są częścią was, ale możecie wznieść się ponad te cechy. Nawet umysł może przemienić się w intelekt, a stąd ponownie może zmienić się w świadomość.

Kryszna mówił do Ardźuny: „Musisz walczyć!” Co reprezentuje Ardźuna? W Gicie Kryszna bardzo często opisuje Ardźunę jako „zwycięzcę snu”. Co właściwie znaczy „zwycięzca snu”? Oznacza to, że jest mądry, że ma pełną kontrolę nad zmysłami. Ardźuna miał wszystkie swoje zmysły pod kontrolą, ponieważ był wielkim wojownikiem. Walczył w wielu bitwach przed Kurukszetrą, ale pozostała jeszcze ostatnia bitwa, żeby osiągnąć mokszę.

Po tym przemówieniu Kryszna powiedział do Ardźuny: „Skup swój umysł na mnie! Bądź mi oddany! Składaj mi pokłony i oddawaj cześć! Kiedy mi się poddasz i w ten sposób połączysz się ze mną, na pewno mnie osiągniesz!” To stwierdzenie jest bardzo głębokie, cały wszechświat jest manifestacją Boga. Wszystko, co widzicie jest manifestacją Boga. Wszystko, co przejawione lub nieprzejawione jest Jego chwałą, ale nie jest Nim w pełni. Jest Jego częścią. To jest Jego manifestacja we wszystkim. Aby osiągnąć tę pełnię, aby w pełni osiągnąć Jego boską chwałę, jesteśmy powołani, by coś zrobić. Nawet jeśli cały wszechświat jest Jego manifestacją, On jest wolny od wszystkiego. Jego stworzenie jest Jego częścią. On wzywa swoje stworzenie, do ponownego zjednoczenia z Nim”.

Śri Swami Vishwananda

Śri Swami Vishwananda Asztotram (82-90)

108 imion Śri Swamiego Vishwanandy

82 Om prasannātmane namaha.

Chwała Temu, który jest uosobieniem błogości.

83 Om bhakta nidhaje namaha.

Chwała Temu, który jest skarbnicą dobroci dla wielbicieli, mogących zawsze z niej korzystać.

84 Om sākszaje namaha.

Chwała Temu, który obserwuje pary przeciwieństw z pozycji świadka.

85 Om samātmaje namaha.

Chwała Temu, który jest na równi we wszystkich i równy dla wszystkich.

86 Om sadā jogine namaha.

Chwała Temu, który zawsze trwa w jodze, nieprzywiązany do ulotnego, utożsamiony z wiecznym.

87 Om haraje namaha.

Chwała Temu, który niszczy fałszywe wartości i konflikty wewnętrzne.

88 Om sutapāja namaha.

Chwała Temu, którego tapas (wyrzeczenie) umożliwia mu kreatywne myślenie i daje cudowną kontrolę zmysłów.

89 Om saumjāja namaha.

Chwała Temu, który jest spokojny.

90 Om guhjāja namaha.

Chwała temu, który jest tajemniczy i poważny.

Tłumaczenie 108 imion Śri Swamiego Vishwanandy jest możliwie najbliższe oryginałowi. Uwzględnia również zasady pisowni sanskryckiej.