Guru Gita - część 1

Dzisiaj rozpoczynamy publikację sześciu postów z omawiania przez Śri Swamiego Vishwanandę najważniejszych fragmentów Guru Gity. Swami udzielił komentarzy podczas tegorocznych obchodów święta Nawaratri w Shree Peetha Nilaya (Springen, Niemcy).

Śri Swami Vishwananda objaśnia Guru Gitę

Podczas drugiej nocy Nawaratri Śri Swami Vishwananda zaskoczył nas wszystkich następującym obwieszczeniem: „Jutro będę mówił o Guru Gicie, ponieważ dziewięć dni Nawaratri, to również dziewięć dni waszej ścieżki duchowej”.

Guru Gita (Pieśń Guru) jest częścią Skanda Purany, jednej z 18 Puran zebranych i opracowanych przez mędrca Wjasę.

Śri Swami Vishwananda powiedział:

„Normalnie w Guru Gicie jest 400 wersetów, my jednak omówimy jedynie te główne, których jest 182. Guru Gita była rozmową pomiędzy Śankarą i Parwati, podczas której bogini Parwati zapytała Śiwę: »Kogo uważasz za największego na ziemi?« A sam Pan Śiwa w formie Dakszinamurti* wyjaśnił to Maha Dewi mówiąc: »Najwyższą formą na Ziemi jest forma mistrza«. W Gicie zaś Kryszna powiedział: »To poprzez Moją łaskę guru pojawia się na Ziemi i przez Moją łaskę uczniowie kierowani są tam, gdzie przynależą«. Tak więc, gdziekolwiek uczeń się znajduje, guru będzie go poszukiwał i przyciągał.

Guru Gita jest jedną z najcudowniejszych pieśni, ponieważ wszystko, co tu robimy, aby zadowolić Boską Matkę, możliwe jest jedynie dzięki łasce mistrza”

Wczorajszego wieczora, podczas ceremonii dedykowanych Ćandraghanta Maa, Śri Swami Vishwananda rozpoczął swój komentarz do pierwszych 20 wersetów Guru Gity. Poniżej zamieszczono kilka fragmentów:

WERSET 1

sūta uwāća:

kailāsa-śikhare ramje

bhakti-sandhāna-nājakam

pranamja pārwatī bhaktjā

śankaram parjapryććhata

„Bhagawan Śankara rozkoszuje się tu swoim oddaniem do Pana Narajany, ponieważ zna sekret, który się za tym kryje. Dlatego możemy powiedzieć, że On sam jest ucieleśnieniem sadhany. Śiwa siedział na przepięknej górze Kailaś. Parwati skłoniła się przed Nim z czcią i zadała mu pytanie. Tutaj musicie zrozumieć, że góra Kailaś oznacza również najwyższy poziom duchowy. To nie jest jedynie miejsce, góra – symbolizuje ona również wysoki poziom duchowości. Bhagawan Śankara znajduje się tam razem z Parwati. Dwie cechy, purusza (dusza) oraz śakti (energia) – to forma oraz brak formy. Śiwa uważany jest za bezforemnego, a śakti za formę zamanifestowaną; oboje – purusza oraz śakti – idą ramię w ramię Jednak Parwati (prakryti), która jest manifestacją śakti, z wielką czcią, z pokorą, poprosiła Pana Śiwę, aby wyjaśnił jej głębię tego, nad kim medytuje i jaki jest to aspekt”.

WERSET 3

kena mārgena bho swāmin

dehī brahmamajo bhawet

twam krypām kuru me swāmin

namāmi ćaranau tawa

„Tutaj Bhagawati pyta o sekret mistrza oraz o ścieżkę, dzięki której istoty ludzkie zostaną ocalone. Bhagawati jest bardzo zaniepokojona, ponieważ zna całe stworzenie. Wie, że umysł człowieka nieustannie stwarza karmę; każdy oddech, każda myśl, każde działanie tworzy karmę. Więc Bhagawati jako Matka, martwi się o wszystkich, dlatego pyta Absolutu: »Jak można osiągnąć lotosowe stopy Pana? Jak można osiągnąć łaskę Pana?«. Widząc u Niej tak wielkie oddanie oraz Jej matczyną troskę o dzieci, Śiwa powiedział:

WERSET 4

īśwara uwāća:

mamarūpāsi devi twam

twat-prītjartham wadāmjaham

lokopakārakah praśno

na kenāpi krytah purā

Bhagawan Śankara powiedział do Parwati: »Nie ma różnicy pomiędzy Mną a Tobą. Nawet gdy jesteśmy oddzielnie w dwóch formach, wciąż jesteśmy jednym. Jesteś formą Mnie samego i to nie tylko w formie, lecz nawet w samej Jaźni«. Śiwa i Śakti są jednym. Tak samo Radha i Kryszna są jednym. Dlatego Śiwa powiedział: »Wyjaśnię tę tajemnicę, która stoi za oddaniem, wyjaśnię sekret guru, ale nie dlatego, że mnie o to poprosiłaś – wyjawię Ci sekret oddania z miłości, jaką do Ciebie czuję«. Następnie dodał: »Nikt we wszechświecie nigdy nie zadał mi tego pytania. Jesteś pierwszą, która Mi je zadała i poprzez odpowiedź na nie i Twoje zrozumienie, wszystkie loki, cały wszechświat skorzysta na tym błogosławieństwie«”.

WERSET 18

gurumūrtim smarennitjam

gurunāma sadā dźapet

gurorādźñām prakurwīta

guror-anjanna bhāwajet

„Tutaj Bhagawan Śankara mówi: »Medytuj nieustannie nad formą mistrza z głębokim oddaniem oraz miłością«. Nie powiedział, że należy jedynie medytować, lecz powiedział również, aby bez ustanku intonować, powtarzać, robić dźapę z imieniem mistrza, guru. Ponadto powiedział: »Wykonuj polecenia guru. Wykonuj to, co mówi bez kwestionowania; Wykonuj to, o co prosi, z miłością i pokorą. Nie myśl o niczym innym poza mistrzem«”.

* Dakszinamurti – aspekt Śiwy jako guru, nauczyciela, dawcy wiedzy

Swami Vishwananda rozpoczął udzielanie komentarza do Guru Gity

Podczas drugiej nocy Nawaratri, Śri Swami Vishwananda zaskoczył nas wszystkich następującym obwieszczeniem “Jutro będę mówić o Guru Gicie, ponieważ dziewięć dni Nawaratri, to również dziewięć dni waszej ścieżki duchowej”

Guru Gita ( Pieśń Guru) jest częścią Skanda Purany, jednej z 18 puran skomponowanych przez mędrca Wjasę.

Śri Swami Vishwananda powiedział: 

"Normalnie, w Guru Gicie  jest 400 wersetów, my jednak omówimy jedynie te główne, których jest 182. Guru Gita była rozmową pomiędzy Śankarą  i Parwati, podczas której bogini Parwati zapytała Śiwę: >>Kogo uważasz za najwspanialszego / największego na ziemi?<< A sam Pan Śiwa w formie dakszinamurti wyjaśnił: >>To Maha Dewi. Najwyższą formą na ziemi jest forma Mistrza<< W Gicie  zaś Kryszna powiedział: “>>To poprzez moją łaskę guru pojawia się na ziemi i przez moją łaskę uczniowie kierowani są tam gdzie przynależą.<< Tak więc gdziekolwiek ktoś się znajduje, guru będzie poszukiwał i przyciągał ucznia. Guru Gita  jest jedną z najcudowniejszych pieśni, ponieważ wszystko co tu robimy, aby zadowolić Matkę, jest również osiągalne jedynie przez łaskę Mistrza”

Wczorajszego wieczora, podczas ceremonii dedykowanych Ćandraghanta Ma, Śri Swami Vishwananda rozpoczął swój komentarz  pierwszych 20 wersetów Guru Gity. Poniżej prezentujemy kilka fragmentów tego omawiania:

WERSET 1

Sūta uvāća:

kailāsa-śikhare ramje

bhakti-sandhāna-nājakam

pranamja pārwatī bhaktjā

śankaram parjapryććhata

“Tutaj Śankara Bhagawan  rozkoszuje się swoim oddaniem do Pana Narajeny, ponieważ zna sekret, który za tym się kryje. To dlatego możemy powiedzieć że On sam jest ucieleśnieniem sadhany. Zasiadał na przepięknej górze Kailaś. Parwati skłoniła się przed nim z czcią i zapytała …. tutaj, musicie zrozumieć, że góra Kailaś oznacza również poziom duchowy. To nie jest jedynie miejsce, góra,  oznacza również wysoki poziom duchowości. Śankara Bagawan znajduje się tam razem z Parwati, dwie jakości, purusza oraz śakti, forma oraz brak formy. Śiwa uważany jest za bezforemnego a śakti za formę zamanifestowaną; oboje idą ramię w ramię, purusza oraz śakti. Jednak Parwati (prakryti) która jest manifestacją śakti, z wielką czcią, z pokorą, poprosiła Pana Śiwę, aby wyjaśnił jej głębię, która leży za tym, nad kim medytuje Pan Śiwa i jaki jest to aspekt.”

WERSET 3

kena mārgena bho swāmin  

dehī brahmamajo bhawet  

 twam krpām kuru me swāmin 

namāmi caranau tawa

“Tutaj Bhagawati pyta o sekret Mistrza oraz o ścieżkę dzięki której istoty ludzkie mogą zostać ocalone. Ponieważ Bhagawati  zna całą kreacje, jest bardzo zaniepokojona, Wie że umysł człowieka bez przerwy wytwarza karmę; każdy oddech, każda myśl, każda akcja tworzy karmę. Więc jako matka, martwi się o wszystkich, dlatego pyta absolutu >>Jak można osiągnąć lotosowe stopy Pana? Jak można osiągnąć łaskę Pana<<. Widząc  więc jej oddanie oraz jej troskę o swoje dzieci jako Matki, powiedział:

WERSET 4

Īśvara uvāca:

mamarūpāsi devi twam

twat-prītjartham wadāmjaham,

lokopakārakah praśno

na kenāpi krtah purā

“Śankara Bhagawan powiedział do Parwati: ‘Nie ma różnicy między mną a tobą. Nawet gdy jesteśmy oddzielnie w dwóch formach, wciąż jesteśmy jednym. Jesteś formą mnie samego, nie jedynie w formie lecz nawet w samej jaźni.’ Śiwa i śakti są jednym. Tak samo jak Radha i Kryszna są jednym. Dlatego powiedział >> Wyjaśnię tą tajemnicę, wyjaśnienie co leży za tym sekretem oddanie, sekret guru; nie dlatego że mnie o to poprosiłaś, lecz wyjaśnię ci ten sekret oddania z miłości jaką mam dla ciebie.<< Następnie dodał, >>Nikt we wszechświecie nigdy nie zadał mi tego pytania. Jesteś pierwszą która mi je zadała i poprzez odpowiedź na nie, poprzez twoje zrozumienie, wszystkie loki, cały wszechświat będzie czerpał korzyści z tego błogosławieństwa<<."

WERSET 18

gurumūrtim smarennitjam

gurunāma sadā dźapet,

Gurorādźñām prakurwīta

guror-anjanna bhāwajet

“Tutaj Śankara Bhagawan mówi, >>Medytuj bez przerwy, nieustannie nad formą Mistrza, z głębokim oddaniem oraz miłością.<< Nie jedynie medytować, lecz powiedział również, aby bez ustanku intonować, powtarzać, robić dźapę z imieniem Mistrza, Guru. Ponadto powiedział >>Wykonuj polecenia Guru. Wykonuj to co powiedział bez zadawania pytań; wykonuj to, o co prosi z miłością i pokorą. Nie myśl o niczym innym poza Mistrzem.<<."

Rozdział 1: Kurs Bhagawad Gity ze Śri Swamim Vishwanandą

Nareszcie nadszedł wielce oczekiwany dzień: początek wybornego cyklu komentarzy Śri Swamiego Vishwanandy do Śrīmad Bhagawad Gity, odwiecznego słowa Pana Śri Kryszny. Będzie on trwał przez następne 18 dni, a każdy dzień będzie przeznaczony na jeden rozdział.

Gurudźi będzie komentował, patrząc na dzieło szczególnie z perspektywy bhakti (pełnego miłości oddania Bogu).

Teraz, dostarczymy małej porcji komentarzy na blogu dla tych, którzy nie mogą uczestniczyć w kursie. W późniejszym czasie, komentarze Gity będą w całości dostępne w postaci książki, jak również zestawu płyt CD oraz DVD.

30 lipca 2014, Swamidźi skomentował rozdział 1. Bhagawad Gity zatytułowany  Ardźuna Wiśāda Joga (Smutek Ardźuny).

Krótkie omówienie rozdziału:

1.        Rozdział 1. zawiera 47 wersetów.

2.        Obydwie armie są gotowe na Polu Bitwy Kuruszetra.

3.        Pandawowie są prowadzeni przez Judhiszthirę, a   

           Kaurawowie przez Durjodhanę.    

4.        Na Polu Bitwy Kuruszetra znajdują się 4 miliony żołnierzy.

5.        Niewidomy Dhrytarāsztra, ojciec Kaurawów, który  chciałby,  żeby jego syn, Durjodhana, został królem Hastinapury, prosi Sańdźaję, swojego woźnicę, aby opowiadał mu, co się dzieje.

6.        Sańdźaja, (który posiadał dar widzenia zdarzeń na odległość, udzielony przez mędrca Wjāsę), powiedział, że Durjodhana ujrzawszy armię Pandawów, poszedł do swojego nauczyciela Drony (Dronāćārji) i wskazał mu imiona wielkich wojowników w obu armiach.

7.        Durjodhana był zaniepokojony, że jego armia może być niedostatecznie przygotowana, podczas gdy armia Pandawów jest wystarczająca.

8.        Wtedy Bhiszma zadął w konchę, żeby dodać odwagi Durjodhanie; wszyscy zaczęli dmuchać w konchy, grać ma bębnach, itp.

9.        Następnie Ardźuna ujął swój łuk i nakazał Krysznie zaprowadzić rydwan pomiędzy obydwie armie. Kiedy zobaczył wszystkich krewnych i przyjaciół w obu armiach, przepełniło go współczucie.

10.    Ardźuna odrzucił łuk i strzały, i usiadł dotknięty głębokim smutkiem.

11.    Niezmiernie łaskawy Ardźuna, pomimo powtarzających się prób Kaurawów, aby zniszczyć jego i jego braci, co usprawiedliwiałoby odwet z jego strony, odmawiał jednak walki.

12.    Ardźuna przepełniony był też strachem, nie wiedząc, co jest dharmą (prawym działaniem), a co adharmą (nieprawością).

Fragment komentowany przez Swamidźiego:

sa ghoszo dhārtarāszṭrānām

hridajāni wjadārajat

nabhaś ća prithiwīm ćaiwa

tumulo ’bhjanunādajan

Ta hałaśliwa wrzawa, rozbrzmiewająca poprzez ziemię i niebo, rozdarła serca synów Dhrytarasztry.

„Kiedy konchy wszystkich bohaterów Pandu zabrzmiały naraz, ich dźwięk był tak potężny, tak głęboki i tak przerażający, że wypełnił on wszystkie rejony nieba i ziemi. Jak powiedziałem wcześniej, nawet Indra był przerażony. Dźwięk ten rozchodził się echem na wszystkie strony. Rozbrzmiewał poprzez ziemię i niebo, wywołując taki strach i przerażenie wśród wszystkich synów Dhrytarasztry i innych wojowników, że wszyscy oni poczuli: „ O mój Boże, ten dźwięk jest zbyt głośny!”

W tym momencie, będąca w nich dusza wiedziała, że to koniec. Tak właśnie się czuli. Czuli, że ich serce zostało rozdarte.

Kiedy kroczycie swoją ścieżką duchową z całą siłą, jest to moc, która usunie wszelkie negatywności. Jeśli nie pozwolicie negatywności przejąć kontroli, jeśli nie będziecie się koncentrowali na negatywności, ale na kroczeniu do przodu waszą ścieżką duchową – ta siła pokona wszystko. Tak naprawdę nie ma wiele do zrobienia, jest tylko jedna rzecz: trzeba mieć zaufanie, wiarę, a resztą zajmie się On (Bóg). To jest zapewnienie, które On sam daje. Nieco później, w Bhakti Jodze (rozdział Bhagawad Gity), Kryszna mówi: „Ktokolwiek się Mnie poddaje, Ja jeszcze bardziej jestem jemu poddany i dam mu siłę i moc”.

Tymczasem tutaj, synowie Dhrytarasztry patrzą na swoje słabości. Kiedy widzą tę wzrastającą moc, zaczynają porównywać. Zaczyna się porównywanie: „Gdzie jestem ja? Dlaczego ta osoba jest tak daleko zaawansowana w duchowości? Dlaczego on tak promienieje radością i życiem?” Zaczyna się ten rodzaj porównań. Ale kiedy jest porównywanie, nie posuwacie się naprzód, jesteście jakby >>zamrożeni<<, jest w was strach!

To wydarzyło się w sercach synów Dhrytarasztry. Kiedy zobaczyli, jak wielcy są Pandawowie i jak poruszali się do przodu, zaczęli się bać. 

Nie bójcie się niczego!”

Komentarz jednego z uczestników:

„Znakomite. Naprawdę wzbogacające. Swami bardzo się wgłębił w pierwszy rozdział. Przeanalizował każde słowo w każdym wersie. Mam nadzieję, że jutro będzie tak samo!” – Ravi, Mauritius.