Medytacja „Stopy guru w twoim sercu” - 3 dzień święta Babadźiego

W Program obchodów Dni Babadźiego, które Śri Swami Vishwananda celebrował w tym roku w Shree Peetha Nilaya przez sześć kolejnych dni pod koniec listopada, obejmował między innymi wieczorne medytacje prowadzone przez Swamiego w jaskini Babadźiego. 

Z relacją z obchodów Dnia Babadźiego można się zapoznać w tych dwóch postach na naszym blogu: "Drugi i trzeci dzień obchodów dnia Babadźiego" oraz "Błogosławieństwo Mahawatara Kriya Babadźiego"

Wczoraj przypomnieliśmy medytację prowadzoną przez Swamiego wieczorem w drugim dniu święta Babadźiego, a dzisiaj przypominamy medytację z dnia trzeciego - tym razem z ich tłumaczeniem na język polski.

Na początku Gurudźi recytuje wybrane fragmenty Guru Gity, a następnie prowadzi medytację (podany poniżej po lewej stronie tekstu czas, to minuta nagrania, w której Swami wypowiada te słowa):

11:48   Zamknij oczy.

11:52   Skup uwagę na stopach guru w twoim sercu

11:57    i pokłoń się wewnętrznie swojemu satguru.

12:12   Umieść stopy guru w swoim sercu,

12:19   skoncentruj cała swoją uwagę,

12:33   swoje oddanie, swoją miłość

12:40   na stopach mistrza.

12:54   Wewnątrz twego serca niech wibruje kosmiczny dźwięk OM.

13:09   Miłość, którą obdarowujesz guru, On wysyła tobie zwielokrotnioną 10
           razy, setki razy.

13:23   Niech twoja dhjāna, uwaga, umysł spoczną u stóp mistrza.

13:37  Jak mówi mantra śrīmat parabramha gurum smarāmi (...) – jedyną
           rzeczą, jaką serce ma zrobić, to wysławiać stopy guru, śpiewać
           na chwałę guru; umysł powinien zawsze mieć w sobie obraz guru.

14:14    Niech kosmiczny dźwięk OM wibruje wewnątrz ciebie,

14:30   niech twój umysł będzie wyciszony i spokojny, skupiony na wizerunku
            stóp guru w twoim sercu. 

26:20    Możecie powrócić, otworzyć oczy.  

26:27    Jeśli macie Kriyę (Atma Kriya Yogę), możecie ją praktykować.

Guru Gita - część 5

Ósmego dnia Nawaratri (w 2014 r.) Śri Swami Vishwananda kontynuował swój komentarz do Guru Gity omawiając wersy 120-154. Oto fragmenty jego komentarza:

WERSET 120

pindam kim tu mahādewa

padam kim samudāhrytam

rūpātītam

a rūpam kim

etadākhjāhi śankara

„Tutaj Parawati prosi Pana Śiwę, aby wyjaśnił jej, czym jest pindam.

Pindam ma wiele znaczeń. Jednym z nich jest „miejsce do siedzenia”, inne natomiast to „śakti” lub też „dziedziczny”. Następnie zapytała o znaczenie słowa padam. Padam oznacza „stopy”, lecz pindam i padam razem oznaczają samego guru, więc w tym kontekście, pindam reprezentuje przepływ energii, która nieustannie płynie przez stopy mistrza. A więc kiedy ktoś kłania się do stóp mistrza, ta energia go dotyka.

Parwati chce wiedzieć, czym jest rūpam. Rūpam oznacza „formę”. Czym jest forma? Jaką tajemnicę ona skrywa? Wszyscy widzą swoimi fizycznymi oczami jedynie to, co zewnętrzne, ziemską materię mistrza. Jednak to nie jest rzeczywistość. Mistrz nie jest jedynie tym, co człowiek widzi na zewnątrz. Forma mistrza powinna skrywać w sobie coś potężniejszego.

Parwati powiedziała: »Wyjaw mi, czym jest rūpam. Wyjaw mi również znaczenie rūpātītam. Wyjaw mi, co stoi za tą rzeczywistą formą. Jaki sekret skrywa mistrz – w formie i poza formą? Co kryje się za formą mistrza? Kim on jest?«

Parwati mówi tutaj: »O Śankaro, powiedź mi to! Och, dewadhidewo, Ty jesteś Panem półbogów! Jesteś jedynym, który może mi to objawić«.

WERSET 121

śrī mahādewa uwāća:

pindam kundalinī śaktih

padam hamsamudāhrytam

rūpam bindu riti dźńejam

rūpātītam nirańdźanam

Tutaj Mahadewa mówi że pindam to kundalini śakti. Cała śakti nieustannie przepływa przez guru. W guru kundalini jest całkowicie przebudzona, nie jest w stanie uśpienia. Guru zawsze przebywa w stanie przebudzonym.

Śakti płynie, jednak aby mogło tak być, potrzebna jest prana. Więc w tym kontekście padam odnosi się do przepływu prany, która bez ustanku płynie ze stóp mistrza, a hamsa oznacza czystość lub coś, co nie może być pojęte.

Rūpam reprezentuje niebieską perłę. Widzicie, w dzisiejszych czasach ludzie mają wiele niebieskich pereł, jednak prawdziwa niebieska perła jest unikalna. Nie mówię tutaj o sztucznych, wyprodukowanych perłach. Mówi się, że pośród milionów pereł człowiek może znaleźć jedną prawdziwą, niebieską perłę.

Bhagawan Śankara mówi tutaj, że rūpam – forma mistrza jest jak wyjątkowo rzadka, niebieska perła. Nie zawsze jest tak, że guru inkarnuje się w tym świecie. Jest wielu guru – śiksza guru (zwykłych nauczycieli, przekazujących jedynie wiedzę książkową), lecz satguru (prawdziwy guru) jest wyjątkowy. Śiksza guru nie mogą zabrać was ze świata doczesnego do świata duchowego, jedynie satguru może to zrobić.

 

WERSET 134

śrī mahādewa uwāća:

ananta phalamāpnoti

guru gītā dźapena tu

sarwa pāpa praśamanam

sarwa dāridrja nāśanam

Tutaj Bhagawan Śankara mówi, że już przez samo czytanie, intonowanie oraz medytację nad guru, przez śpiewanie na chwałę guru, tak jak to zapisano w Guru Gicie, człowiek uzyskuje nieskończone zasługi. Wszystkie jego pragnienia zostają spełnione. Następuje kres wszystkich grzechów. Wszystko, czego człowiek potrzebuje w życiu, otrzymuje automatycznie dzięki podporządkowaniu się stopom mistrza i medytacji nad mistrzem”.

Śri Swami Vishvananda opowiada o Satja Kamie

“Święty Satja Kama przybył do wielkiego mędrca Bai Hari Drumatha. Mędrzec ten posiadał boską wiedzę, zawsze był w pełni zabsorbowany boską świadomością. 

Satja Kama podszedł do niego i powiedział: „Czy możesz proszę udzielić mi instrukcji na temat brahma gjaan, dać mi wiedzę o Brahmanie?”. Po rozmowie z nim, guru wybrał 400 krów z jego stada - słabych i naprawdę w wyjątkowo złym stanie. Poszedł z nim do obory i zabrał ze sobą 400 krów, prosząc Satja Kamę, aby podążał za nim. Krowy były z przodu, a za nimi szedł Satja Kama. Zgodnie z instrukcjami guru wszyscy skierowali się w stronę lasu. Czuł się zaszczycony oraz odczuwał wielką radość i entuzjazm z faktu, że wykonuje to, co guru powiedział mu, aby zrobił. 

Satja Kama powiedział: “Powinienem wrócić z ich liczbą powiększoną do tysiąca. Był bardzo zdeterminowany, był zakochany w słuchaniu słów mistrza. Poszedł dalej i znalazł ładne miejsce z bardzo dużą ilością trawy oraz wody i pozostał tam do momentu, kiedy liczba krów w stadzie nie osiągnęła 1000. Miał ogromną determinację oraz świadomość; w swoim umyśle miał jasny cel:  nie wróci do aśramu swojego guru do momentu, aż to się nie stanie.

Każdego dnia jego umysł był w pełni zaabsorbowany jedynie stopami mistrza. Nie było pojedynczego momentu, kiedy by nie myślał o swoim mistrzu; wewnątrz siebie miał ogromną tęsknotę. Po wielu latach wreszcie to stado osiągnęło liczbę 1000, przeliczył je i stał się bardzo radosny i podekscytowany. Wyruszył w drogę powrotną do aśramu i po drodze osiągnął oświecenie, pełną realizację. Nie zrobił wiele, jedynie poszedł za radą swojego mistrza. Poprzez wypełnianie swoich obowiązków z miłością i oddaniem, z ekstremalnym uwielbieniem. 

Podążał za radą mistrza bez zadawania żadnych pytań, bez zwlekania, z pełną wiarą. W taki sposób, że obowiązek jaki otrzymał, stał się uwielbieniem. Poprzez to osiągnął samorealizację, boską realizację, jedynie poprzez słuchanie rad swojego mistrza, nic więcej."

Śri Swami Vishwananda