Nawaratri - Pitra Paksz

12 Października 2015 roku w centrum Shree Peetha Nilaya (SPN), tuż przed Nawaratri, odbył się rytuał Pitra Paksz, rodzaj hinduskiej modlitwy za naszych przodków. Pitra Paksz, znany także jako Mahalaja Amawasja, trwa 16 dni księżycowych. Mimo, że obchody tego święta mają miejsce przez wszystkie 16 dni, mówi się, że jeśli nie jest możliwe wykonanie tego rytuału przez pozostałe dni, można przeprowadzić go w ostatni dzień Pitra Paksz (Sarwa Pitru Amawasaja) i to jest całkowicie wystarczające, aby przynieść ukojenie duszom wszystkich zmarłych z rodziny.

Podczas ceremonii ofiarowywane jest m.in. jedzenie, woda, kadzidło, lampa. Sri Swami Vishwananda pobłogosławił ceremonię swoją obecnością na jej początku, natomiast Swami Vishwaanashuyananda poprowadził kolejne etapy ofiarowania.

Pochodzenie Pitra Paksz jest związane z historią Karny, groźnego łucznika, który walczył przeciwko Pandawom w wojnie opisanej w Mahabharacie. Pisma powiadają, że kiedy dusza Karny osiągnęła Niebo, jedynym posiłkiem, który mu ofiarowano było złoto. Głodny Karna zapytał Indrę, Boga władającego Niebiosami, dlaczego dostawał złoto na swoje posiłki. Indra wyjaśnił, że ponieważ Karna, kiedy jeszcze żył, ofiarowywał podczas Śraddha (ceremonii którą wykonuje się za zmarłych przodków) tylko złoto, teraz otrzymuje to samo w Niebie. Tak więc to co on dał, zostało mu oddane.

Karna powrócił na Ziemię na 15 dni, aby naprawić swą pomyłkę i tym razem wykonywał poprawnie Śraddha, świadomie ofiarowując jedzenie i wodę swoim przodkom. Zwyczaj ten znany jest teraz jako Pitra Paksz.

Jeżeli chcesz się dowiedzieć więcej o wydarzeniach w Shree Peetha Nilaya, to odwiedź stronę http://bhaktimarga.pl/bhakti-marga-wydarzenia/.

Pielgrzymka do Wrindawanu - 3 dzień (3 marca 2015 r.)

„Przynieście ze sobą swoją wiarę i oddanie. To wam posłuży jako para butów do chodzenia.”

Śri Swami Vishwananda

Parikrama:

Trzeci dzień zaczął się wcześnie. Po szybkim śniadaniu wyruszyliśmy na wzgórze Gowardhana, które znajduje się około 45 minut drogi od Wryndawanu, aby odbyć tam parikramę dookoła wzgórza.

Parikrama oznacza w sanskrycie „ścieżka otaczająca coś”. Jest to okrążanie danego obiektu. Słowo parikrama jest głównie używane w kontekście religijnym do bóstw w świątyni, świętych rzek i świętych wzgórz. Wykonywanie parikramy jako symbolu modlitwy stanowi integralną część kultu w hinduizmie.

Gowardhana parikrama (przejście 21 kilometrów wokół wzgórza) jest świętym rytuałem odprawianym przez wielu wiernych dla oczyszczenia duchowego. Chodzi się bez butów. Cytat przytoczony na początku blogu to odpowiedź Swamiego odnośnie noszenia butów podczas parikramy.

Opowieść o wzgórzu Gowardhana:

Według Śrimad Bhagawatam, kiedy Kryszna miał siedem lat, zobaczył On ludzi czyniących przygotowania do jagny dla Indry. Widząc to Śri Kryszna poradził mieszkańcom wsi nie robić jagny, ale raczej pudźę do Śri Giriradźdźi (wzgórze Gowardhana), który nie tylko ich ochrania, ale również zaopatruje ich bydło w trawę i daje wszystkim czystą wodę do picia jak i małe jaskinie, w których mogą odpocząć.

To bardzo rozgniewało Indrę i zdecydował On ukarać ludzi za to, że posłuchali dziecka (Pana Krysznę), a nie Jego. Nagle zaczęło we Wryndawanie bardzo mocno padać, a deszcz i burza mu towarzysząca były tak silne, że ludzie zaczęli trząść się ze strachu i poszli do Kryszny, aby ich ochronił.

Kryszna udał się na wzgórze Gowardhana i podniósł je małym palcem tak, że utworzyło ogromny parasol okrywający ludzi. Deszcz padał non-stop przez 7 dni i Kryszna użył Gowardhany przez 7 dni, aby chronić ludzi. Widząc to Indra zdał sobie sprawę, że to małe dziecko nie jest zwykłym dzieckiem, ale inkarnacją Pana. Indra zaakceptował porażkę i podszedł do Kryszny, aby poszukać schronienia. Od tej pory Kryszna został nazwany Giridhari (ten, który podniósł wzgórze Gowardhana) i to zapoczątkowało kult wzgórza Gowardhana zamiast Indry w całym regionie.

Parikrama rozpoczęło się pudźą wykonaną przez Śri Swamiego Vishwanandę naprzeciw wzgórza Gowardhana, przed rozpoczęciem parikramy. Było bardzo cicho i spokojnie. Swami i reszta grupy posiadali woreczki na malę i odmawialiśmy dźapę podczas spaceru. Poprzez łaskę Swamiego wszyscy byli w stanie znieść spacer bez problemu i zamiast dokończyć parikramę, zdecydowaliśmy pójść do "Radha Kundu" i tam zakończyć naszą wędrówkę.

Radha Kund:

Jest powiedziane, że kiedy Kryszna zabił demona pod postacią byka, Radha „martwiła się” o karmę związaną z zabijaniem zwierzęcia, które normalnie jest bardzo czczone przez Hindusów, więc poprosiła Krysznę, aby obmył swoje grzechy poprzez zanurzanie się w różnych świętych rzekach. Kryszna, rozbawiony naiwnością Radhy, po prostu uderzył w ziemię stopą, po czym wytrysnęła potężna rzeka formując kund (mały zbiornik wodny). W tym zbiorniku Kryszna zanurzył się, aby zadowolić Radhę.

Radha, w Jej dziecinnej postawie, rozgniewała się, że Kryszna użył swojej mocy, aby dokonać takiego czynu i zdecydowała, że razem ze swoimi sługami wykopią kund gołymi rękami i bransoletkami. Ten kund znany jest dzisiaj jako „Radha kund” i przychodzą tu ludzie z różnych stron, aby się w nim zanurzyć.

Kiedy kund został wypełniony świętą wodą, Kryszna powiedział, że codziennie będzie się w nim kąpał. Oświadczył On, że "Radha Kund" jest Mu tak samo drogi jak sama Radha i każdy kto się w nim kąpie otrzyma Jej miłość. "Radha Kund" jest uosobieniem miłości Śrimati Radharani.

Zakończenie:

Po całym dniu spaceru wokół wzgórza Gowardhana, zakończyliśmy dzień czcząc "Radha Kund", śpiewając kirtany i wykonując pudźę do Giridhariego.

Rudraksza

Ilekroć mówimy o rudrakszy, tyle razy myślimy o Śiwie i Mahaśiwaratri - święcie Śiwy, które jest obchodzone co roku bardzo uroczyście w Shree Peetha Neelaya i celebrowane przez Śri Swamiego Vishwanandę. 

Co oznacza rudraksza i co symbolizuje?

Rudraksza to właściwie dwa słowa rudra i aksza. Rudra jest imieniem Śiwy i ma wiele znaczeń. Oto jedna z najbardziej znanych interpretacji tego imienia.

 Śiwa lingam udekorowany po abhiszekamie (Śiwaratri 2010 r.)

Kiedy z czoła Brahmy pojawił się Śiwa, płakał żałośnie i Brahma nadał mu imię Rudra – ten, który płacze rozpaczliwie od rud – płakać. Natomiast w Rigwedzie określone zostało to następująco: 

 

rukh – smutek , nieszczęście

drāwajathi – usuwać, eliminować

iti – ten, który to robi

Rudra – to ten, który usuwa nieszczęście, eliminuje demony i przywraca ład.

Aksza to łza, czyli „rudraksza” to łza Śiwy. Śiwa trwał w głębokiej medytacji, medytując nad dobrem wszystkich istot, całego stworzenia. Gdy skończył, otworzył oczy i krople łez spłynęły z jego twarzy. Spadły na ziemię i przekształciły się w nasionka drzewa rudraksza. To właśnie z koralików rudrakszy zrobione są male, które okalają głowę, szyję i ramiona Śiwy. O nasionkach rudrakszy mówi się, że zawierają w sobie sekret całej ewolucji kosmosu. Mala z rudrakszy używana do medytacji pomaga osiągnąć dobra zdrowie, samokontrolę i życie bez strachu.

 Śiwa lingam udekorowany po abhiszekamie (Śiwaratri 2011 r.)

W Bhagawat Puranie napisano, że istniał kiedyś demon Maja, który był bardzo silny. Miał energię i moc taką jak Bogowie. Dumny ze swoich sił zaczął gnębić Bogów i mędrców. Nikt nie był w stanie go pokonać. Maja zbudował trzy miasta, z trzech różnych metali. Jedno było ze złota, drugie ze srebra, a trzecie z żelaza. Miasta były niezniszczalne, a cały kompleks nosił nazwę Tripur. Maja rządził nim wraz z trzema braćmi. Przybrał imię Tripurasur. Bogowie z Indrą na czele nie byli w stanie go pokonać, więc udali się po pomoc do Brahmy. Jednak Brahma tylko pokręcił głową i skierował ich do Śiwy. Wisznu też sam nie dałby rady, ale ofiarował swą pomoc. Śiwa zgodził się walczyć z ich pomocą i polecił zbudować specjalny rydwan. Rydwan miał być zrobiony z ziemi, a kołami miały być słońce i księżyc. Brahma został woźnicą Śiwy w tej walce, a Wisznu zamienił się w strzałę zniszczenia, którą Śiwa wypuści ze swego łuku. 

 Śri Swami Vishwananda, Śiwaratri 2010 rok.

 

Rydwan ruszył, a za nim podążyli wszyscy Bogowie, aby wziąć udział w walce z Tripurasurem. Śiwa znalazł miejsce, z którego mógł jedną strzałą zniszczyć jednocześnie wszystkie trzy miasta i wzmógł gniew. Gniew narastał tak, aż zapalił strzałę. Wypuścił płonącą strzałę ze swego łuku i zniszczył miasta. Bogowie zwyciężyli. Tripurasur został pokonany.

Po tak ciężkiej walce Śiwa, Wisznu i Brahma udali się w Himalaje, żeby odpocząć. Śiwa zamknął oczy i zapadł w medytację, a kiedy je otworzył z jego lotosowych oczu potoczyły się łzy!

Głębokie znaczenie „trzech kroków” awatara Wamany

Świętujemy Wamana Dźajanti, czyli dzień zstąpienia piątej inkarnacji Mahawisznu pod postacią awatara Wamany.

odosobnienie medytacyjne z Kryszną, 2012

Podczas odosobnienia z Kryszną w 2012 roku Śri Swami Vishwananda wyjaśnił, co oznaczają „trzy kroki” awatara Wamany:

„Historia Wamany jest związana z Mahabalim. Bali był królem demonów i był bardzo potężny. Pokonał Indrę i ogłosił się panem trzech światów. Żeby pozbyć się demona, Pan pod postacią awatara Wamany poprosił Baliego o to, aby wszystko co obejdzie trzema krokami stało się Jego własnością.

Pan przybrał wtedy postać Wiszwa Swarupa (uosobienie wszechświata) i jednym krokiem objął wszystkie materialne rzeczy Baliego, drugim krokiem Pan obszedł wszystkie lokas (planety), które Bali zabrał Indrze i innym bóstwom i zapytał: »Dwoma krokami odebrałem ci wszystko - tobie, który uważał się za pana trzech światów – wszystko odebrałem i gdzie mam teraz postawić trzeci, obiecany przez ciebie krok?« W tym momencie król Bali pochylił głowę i powiedział: »Panie zostałem tylko ja. Atmaniwedam, czyli poddaję się Tobie kompletnie«. W tym momencie Pan postawił swój palec stopy na głowie króla Baliego.

Oddając się Panu, ofiarujesz swoją głowę, żeby Pan mógł postawić na niej swoje stopy, Bali został wyzwolony. Został uwolniony ze wszystkich złych rzeczy, które popełnił.

Gurupurnima 2014

Te trzy kroki symbolizują trzy stany świadomości: stan czuwania, marzeń sennych oraz stan głębokiego snu, nazywamy je: dźagrat, swapna i szuszupti.

Podczas gdy ktoś został złapany w jeden z trzech stanów, traci dobre cechy i wartości. W stanie czuwania, oczywiście każdy jest obudzony, ale powinieneś być obudzony też w innym stanie, powinieneś przebudzić świadomość.

W stanie marzeń sennych, kiedy śnisz, nie jesteś tego świadomy, ale twoja podświadomość jest obudzona. Dla kogoś, kto jest oddany Bogu, stan marzeń sennych będzie stwarzał możliwość rozwoju, ponieważ podczas śnienia można wzmacniać oddanie Bogu.

W stanie głębokiego snu nie ma się świadomości. To jest nieświadome. W tym stanie, jeśli jesteś oddany, Bóg da ci wszystko. Czasami masz doświadczenie deja-vu, a kiedy w głębokim śnie podróżujesz, możesz również wielbić Boga. Możesz również spalać karmę.

Trzy stany świadomości reprezentują trzy kroki Mahawisznu pod postacią Wamany. Pan przejął kontrolę nad królem Balim, co symbolizuje poddanie umysłu. Gdy umysł jest oddany, ciągle pracujesz i wypalasz swoją karmę, gdy jesteś obudzony i gdy śnisz oraz również kiedy jesteś nieświadomy w stanie głębokiego snu. Kiedy poddasz się kompletnie, bez przerwy wypalasz karmiczne wasany z poprzednich wcieleń, wszystkie swoje negatywności. I to jest to, co reprezentuje awatar Wamana”.

Rozdział 7: Kurs Bhagawad Gity ze Śri Swamim Vishwanandą

5 sierpnia 2014 Swamidźi omówił rozdział 7. Bhagawad Gīty, zatytułowany Dźńāna Widźńāna Joga (Wiedza o Absolucie*).

Następnych sześć rozdziałów zajmuje się naturą Najwyższej Istoty (Para-brahmana) oraz Jej wielbieniem, określanym pojęciem bhakti (pełnym miłości oddaniem). Te same nauki będą streszczone później w rozdziale 18. wersy 46 – 54.

W rozdziale 7. Śri Kryszna mówi, że to On jest Najwyższą Istotą, obiektem medytacji. To On jest właścicielem i kontrolerem wszystkich rzeczy – tak ożywionych, jak  i nieożywionych.

Główne tematy omówione w rozdziale:

1.      Bóg jest przyczyną wszechrzeczy.

2.      Definicje materii i ducha.

3.      Najwyższy Duch jest podstawą wszystkiego.

4.      Kto poszukuje Boga?

5.      Boga można dostrzec w każdej upragnionej formie, którą się wielbi.

Fragment komentarza Swamidźiego:

manuszjānām sahasreszu
kaścid jatati siddhaje
jatatām-api siddhānām
kaścin mām wetti tattwatah

(Źródło: Śrīmad Bhagawad Gītā, 7.3)

Spośród tysięcy ludzi, możliwe, że jeden stara się osiągnąć doskonałość; nawet spośród tych, którzy starają się osiągnąć doskonałość, być może jeden Mnie zna; a spośród tych, którzy Mnie znają, zaledwie jeden zna Mnie naprawdę.

„W tym rozdziale Kryszna wychwala istotę ludzką, mówiąc, jak wspaniałym darem jest urodzić się człowiekiem. Żadne inne stworzenia nie mają zdolności osiągnięcia Boga, nie mogą osiągnąć świadomości urzeczywistnienia Boga, pragnąć Go – nie mają takiego wyboru. Rzadko jest się obdarzonym darem urzeczywistnienia Boga. Kryszna powiedział, że tylko ludzie to potrafią. Bogowie (dewy), wykonujący swoją dharmę, swoje obowiązki, którzy istnieją na innym planie, nie mogą powiedzieć: >>Och, dziś jestem zmęczony, troszkę sobie odpocznę<<. Nie, ponieważ bogowie są związani obowiązkiem. Nie mogą powiedzieć, że nie będą nic robić, że usiądą i zaczną medytować nad Panem. Oni nie mogą tego zrobić.

Bogowie, na przykład Indra, nie może powiedzieć: >>Dziś odchodzę, wstrzymuję chmury i deszcze, usiądę i zacznę medytować nad Panem<<. Nie mogą tego zrobić, ponieważ są związani swoim obowiązkiem, swoją dharmą, nie mogą więc >>ruszyć do przodu<< w kwestii urzeczywistnienia [Boga]. Nawet jeśli posiadają wielką moc i są na wysokim poziomie, na wyższych planetach (loka – planeta), nie mogą starać się o urzeczywistnienie Boga”.

Komentarz jednego z uczestników:

„Każdy rozdział jest piękny na swój sposób. Kocham historie, które opowiada Swamidźi, ponieważ dają prawdziwy obraz tego, co zostało powiedziane Ardźunie”. – Savatri, Węgry

* Tytuł rozdziału Wiedza o Absolucie został zaczerpnięty z polskiego wydania książki Bhagawad Gītā - Taka jaką jest z uwagi na fakt, że żadne dosłowne tłumaczenie nie odda tutaj treści zawartej w rozdziale, stąd nie jest ono przytaczane.

Śri Swami Vishwananda zdecydował się wygłosić komentarz do Śrīmad Bhagawad Gīty, odwiecznego słowa Pana Śri Kryszny. Cykl będzie trwał 18 dni, a każdy dzień będzie poświęcony jednemu rozdziałowi. Gurudźi będzie komentował, patrząc na dzieło szczególnie z perspektywy bhakti (pełnego miłości oddania Bogu).

Teraz dostarczymy małej porcji komentarzy na blogu dla tych, którzy nie mogą uczestniczyć w kursie. W późniejszym czasie komentarze Gīty będą w całości dostępne zarówno w postaci książki, jak również zestawu płyt CD oraz DVD.