Guru Gita - część 3

Podczas Nawaratri - 30 września tego roku - w Shree Peetha Nilaya (Springen, Niemcy), Śri Swami Vishwananda kontynuował omawianie Guru Gity, od wersu 41 do 90. Oto fragment tego komentarza.

WERSET 62
tadedźati tannaidźati
taddūre tatsamīpake
tadantarasja sarwasja
tadu sarwasja bāhjatah

Te wersy mówią, że nie ma takiego miejsca, gdzie by nie było guru. Czy się porusza czy nie, jest zawsze obecny. Guru może wydawać się odległy, lecz w rzeczywistości on jest tym, który jest najbliższej. Niektórym z kolei może się wydawać, że jest bardzo blisko, a jednak jest daleko. Możecie widzieć kogoś bardzo blisko guru, lecz fizyczna bliskość nie oznacza zbyt wiele. Fizyczna bliskość to skutek samskar z przeszłości. Z tego powodu guru musi niektórych trzymać blisko siebie, a niektórych daleko.

To, że guru jest daleko, a jednocześnie blisko oznacza, że jest daleki dla umysłu. Trudno jest pojąć go umysłem, ponieważ umysł zawsze patrzy na guru z zewnątrz. Umysł stale krąży wokół spraw na zewnątrz i wtedy widzi się tylko to, co jest na zewnątrz. Jeśli patrzycie na zewnątrz, będziecie widzieli dystans i oddalenie. Ale jeśli popatrzycie z punktu widzenia świadomości, kiedy wejrzycie w swoje serce, zobaczycie, że guru jest najdroższą i najbliższą osobą. Kiedy dostrzeżecie guru wewnątrz, będziecie dostrzegali go wszędzie.

WERSET 82
jasmāt parataram nāsti
neti netīti wai śrutih
manasā waćasā ćaiwa
nitjam āradhajed gurum

Tutaj Bhagawan Śankara powiedział, że kiedy jesteście poddani guru, wasz umysł nie powinien wędrować wokoło. Wasz umysł powinien być stale skupiony na guru. Wasza mowa – kiedy o czymś mówicie, to nie powinny być próżne pogaduszki, rozmowa zawsze powinna dotyczyć mistrza.

Guru jest wszystkim, więc nie da się nałożyć na niego żadnych ograniczeń. Ktoś może postrzegać go ograniczonym umysłem, a jednak on jest ponad to. Nawet w Wedach jest powiedziane, że guru to „nie to, nie to” (neti neti). Nawet jeśli powiecie, że pojęliście guru, on sprawi, że uświadomicie sobie, że go nie pojęliście. Nawet jeśli wydaje się wam, że znacie guru, on sprawi, że uświadomicie sobie, że tak naprawdę go nie znacie. Widzicie tylko tyle, ile on chce, żebyście widzieli. Możecie postrzegać go tylko tam, gdzie on chce, abyście go postrzegali. On może sprawić, że będziecie myśleli, że go znacie, ale w rzeczywistości nie znacie go. To jest cecha prawdziwego guru. Kiedy zaczynacie myśleć, że go znacie, za chwilę pokaże wam swój inny aspekt, którego nie znacie. I kiedy już wam się wydaje, że opanowaliście ten aspekt, on przybierze kolejny. Guru jest jak... (ktoś podpowiada: „kameleon”). Nie. Kameleon przybiera kolor tła, na którym go postawicie. Jeśli postawicie kameleona na czerwonym, stanie się czerwony, ale kiedy postawicie guru na czerwonym, on stanie się zielony (śmiech). Tak więc nie da się pojąć guru umysłem, ale z miłością można już dostrzec pewną rzeczywistość.

WERSET 88
śrīmat parabrahma gurum smarāmi
śrīmat parabrahma gurum wadāmi
śrīmat parabrahma gurum namāmi
śrīmat parabrahma gurum bhadźāmi

Bhagawan Śankara mówi tutaj: »Pamiętam o swoim guru, który jest najwyższym, transcendentnym Absolutem, samym Narajaną. Wielbię tego, który jest Parabrahmanem. Nieustannie nad nim medytuję, a słowa uwielbienia stale są na moich ustach. Kłaniam się swojemu guru, który jest Parabrahmanem. Pozdrawiam tego, który jest Najwyższym Panem we własnej osobie. Służę swojemu guru, który jest Parabrahmanem«.

To jest mantra, którą powinien śpiewać bhakta lub osoba prawdziwie poddana stopom guru. To pierwsza rzecz, jaką powinno się robić rano - nawet jeszcze przed wstaniem z łóżka. Śpiewając te cztery wersy, przypominamy sobie, kim jest guru. Sam Pan Kryszna powiedział »Ja jestem Parabrahmanem«”.

zdjęcie z guru pudźy podczas Nawaratri

Rozdział 9: Kurs Bhagawad Gity ze Śri Swamim Vishwanandą

7 sierpnia 2014 Swamidźi omówił rozdział 9. Bhagawad Gīty, zatytułowany Rādźa-widjā Rādźa-guhja Joga (Wiedza najbardziej poufna*).

W rozdziale 9. omówione są zagadnienia wspaniałości Najwyższej Istoty, która jest obiektem czci oraz medytacji mającej charakter bhakti (oddania Bogu).

Rozdział 9. ujawnia największą z tajemnic oraz najwyższą wiedzę. Kryszna poleca Ardźunie: „Skoncentruj swój umysł na Mnie, bądź Mi oddany, niech twoje serce trwa w skupieniu na Mnie, bądź Mym sługą, kłaniaj Mi się, bądź pokorny, uważaj Mnie za swój najwyższy cel, a osiągniesz Mnie”.

Główne tematy omówione w rozdziale:

1.     Wiedza na temat natury Najwyższego jest okryta największą tajemnicą.

2.     Teoria ewolucji i inwolucji.

3.     Postępowanie ludzi mądrych oraz ignorantów.

4.     Osiąganie zbawienia poprzez miłość pełną oddania.

5.     Pan przyjmuje i spożywa ofiarę podarowaną z miłością i oddaniem.

6.     Nie istnieją grzesznicy, dla których nie ma przebaczenia.

Fragment komentarza Swamidźiego:

api-ćet su-durāćāro

 bhadźate mām ananja-bhāk

 sadhur ewa sa mantawjah

 samjag-wjawasito hi saha

(Źródło: Śrīmad Bhagawad Gītā, 9.30)

Jeśli nawet największy z grzeszników oddaje Mi cześć z wielkim oddaniem, należy go uważać za prawego, ponieważ słusznie wybrał.

„Pan mówi tutaj o tym, że taki wielbiciel, mimo że pełen pożądań, próbuje oderwać się zupełnie od swoich słabości, lecz jest zbyt bezradny wobec swoich samskar, wobec złej natury, ale jeśli jego serce jest w pełni poddane Panu, ten wielbiciel zasługuje na miano nie grzesznika, a świętego.

Tak więc dzięki wierze, którą ktoś taki pokłada w Panu, to nie ma znaczenia. On stara się jak może i wie, że musi zrezygnować z wielu rzeczy. Jest mu trudno, tak jak wielu ludziom, którzy praktykują i jest im trudno to robić, jednak on kocha Boga mimo swoich negatywnych cech. Robi, co do niego należy, kocha Pana, myśli o tym i wielbi Go. Tutaj Bhagawān Kryszna mówi do Ardźuny, że właśnie z powodu właściwej postawy należy uważać go za świętego, należy uważać go za prawego, nie oceniać go.

To tak, jak w tej historii o cudzołożnicy, którą przyprowadzono do Jezusa, a Jezus powiedział: >>Ten, kto jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci kamieniem<<. I ta kobieta stała się potem jednym z najbardziej oddanych wielbicieli Jezusa. Mimo że na początku było jej trudno panować nad swoimi impulsami, dzięki temu, że jej umysł nie był nich przywiązany, lecz był przywiązany do mistrza, została od nich uwolniona, a jej dusza osiągnęła stan doskonałego oddania Panu. Dlatego właśnie teraz wszyscy czczą ją jako świętą”.

Komentarz jednego z uczestników:

„Historia Sudamy była bardzo wzruszająca. Nigdy nie widziałem Swamiego opowiadającego historię z takimi emocjami. Wszyscy na sali płakali... To coś, nad czym będę się starał codziennie medytować”. – Matthew, Szwajcaria

* Tytuł rozdziału Wiedza najbardziej poufna został zaczerpnięty z polskiego wydania książki Bhagawad Gītā -Taka jaką jest, z uwagi na fakt, że zgadza się w zupełności z dosłownym tłumaczeniem słów sanskryckich, a zarazem oddaje treść rozdziału.

Śri Swami Vishwananda zdecydował się wygłosić komentarz do Śrīmad Bhagawad Gīty, odwiecznego słowa Pana Śri Kryszny. Cykl będzie trwał 18 dni, a każdy dzień będzie poświęcony jednemu rozdziałowi. Gurudźi będzie komentował, patrząc na dzieło szczególnie z perspektywy bhakti (pełnego miłości oddania Bogu).

Teraz dostarczymy małej porcji komentarzy na blogu dla tych, którzy nie mogą uczestniczyć w kursie. W późniejszym czasie komentarze Gīty będą w całości dostępne zarówno w postaci książki, jak również zestawu płyt CD oraz DVD.