Czym jest Boże Narodzenie? (cz. 2)

"Jesteście tu, aby świętować Boże Narodzenie, prawda? Czym jest Boże Narodzenie? Obchodzimy to święto co roku, ale czym ono jest? Co oznacza Boże Narodzenie?"

Z takim pytaniem zwrócił się Śri Swami Vishwananda do zgromadzonych w wigilię świąt Bożego Narodzenia w 2012 roku. Wczoraj opublikowaliśmy pierwsza część wypowiedzi Swamiego, a dzisiaj - część druga:

"I wczoraj był bardzo szczególny dzień, bo mówi się że tylko wczoraj był ten moment, w którym wszystkie siedem bram Waikunthy były otwarte. Dewy nie mogą wejść ot tak do Waikunthy. Jest tylko jeden, który może tam wejść, Naramuni, ale nawet on nie może tak po prostu przejść przez siódmą bramę Waikunthy i dotrzeć do Narajany. Te drzwi pozostają zawsze zamknięte. Przebywa tam tylko Lakszmi i Narajana, pilnowani przez Dźaję i Widźaję. Nie wpuszczają tam nikogo, tylko ten który jest wolny, jak Naramuni może wejść, ale nawet on tam nie wchodzi. On dochodzi tylko do mlecznego oceanu, tam wychwala Pana, wówczas On pojawia się i może z Nim porozmawiać. Tak też robią dewy, idą do mlecznego oceanu, wychwalają Pana, On pojawia się i rozmawia z nimi. Ale to nie oznacza, że On opuszcza Waikunthę, aby się tam pojawić, On nadal przebywa w Waikuncie, a jednocześnie pojawia się dewom. 

Ale w taki dzień jak wczoraj, który zdarza się raz na milion lat, jest inaczej. Jest to czas, w którym dewy mogą zbliżyć się do tronu, gdzie siedzi Narajana z Lakszmi. Tak więc jest to bardzo szczególny czas. I te Święta także są bardzo szczególne. Ponieważ to nie dotyczy tylko tego jednego dnia, to rozciąga się na trzy kolejne dni, co pokrywa się z czasem Świąt. Dlatego to co każdy otrzymuje podczas Bożego Narodzenia, to jest po to, aby każdy zjednoczył się w pierwszej kolejności ze sobą, z Bogiem, nie gdzieś na zewnątrz, ale w swoim wnętrzu. Boże Narodzenie to zjednoczenie ze swoją Jaźnią, zjednoczenie najpierw samego siebie ze swoją Jaźnią, tak by było możliwe zjednoczenie z Bogiem. Ale najpierw, zanim zjednoczycie się z Bogiem, musicie nauczyć się, jak zjednoczyć się Bogiem przejawionym. Nie możecie zjednoczyć się z nieprzejawionym Bogiem, zanim najpierw nie zjednoczycie się z Bogiem przejawionym. A Bóg przejawia się poprzez komunię, nie mam teraz na myśli komunii, którą otrzymujecie podczas liturgii, przejawia się poprzez komunię, jaka istnieje między ludźmi. Bo każdy jest manifestacją Boga i każdy jest powołany do jednoczenia się z innymi. Aby zapanowały miłość, jedność i pokój. Tylko wtedy możecie zjednoczyć się z Bogiem. 

Często można zobaczyć takich ludzi, którzy chcą zjednoczyć się z Bogiem, ale zapominają, że Bóg jest tutaj, przejawiający się w każdym człowieku w formie miłości. I to jest przesłanie Chrystusa, przesłanie wszystkich awatarów - abyście się jednoczyli, a najpierw uświadomili sobie tę miłość, która jest w waszym wnętrzu, nie gdzieś na zewnątrz, ale wewnątrz. Byście pamiętali, że to światło i miłość są obecne w każdym. Że musicie się stać posłańcami tej nadziei, miłości, pokoju i poddania. Ale to się dzieje tylko wtedy, gdy jesteście w jedności z ludźmi, wtedy znajdziecie to, czego szukacie. Nie da się kochać Boga, jeśli nie widzi się Go w innych ludziach, jeśli nie służy się Bogu obecnemu w ludziach, jeśli się nie służy i nie kocha. Bo właśnie w tym przejawia się Bóg. I to właśnie przekazał Chrystus, bo aby Bóg mógł się przejawić musicie pamiętać, że wy też jesteście dziećmi Boga, i pewnego dnia też będziecie mogli powiedzieć 'Ja i Ojciec jedno jesteśmy'. Jeśli jesteście zjednoczeni z Chrystusem, jesteście Jego częścią, prawda? A kiedy jesteście częścią Chrystusa, możecie powiedzieć 'Ja i Ojciec jedno jesteśmy'. 

Ale zanim to nastąpi, widzicie różnicę. Ale to wszystko się tutaj zaczyna, w tym momencie."

- Śri Swami Vishwananda, satsang z 24 grudnia 2012 r., Shree Peetha Nilaya, Springen, Niemcy

W tekście wykorzystano fragmenty zapisu audio z tego satsangu dotyczące wypowiedzi Śri Swamiego Vishwanandy na temat znaczenia świąt Bożego Narodzenia: http://vishwananda.podomatic.com/entry/2012-12-28T01_02_40-08_00

Bhagavad Gita mówi o transformowaniu tożsamości ego w boską tożsamość - wstęp

„Bhagawad Gity nie należy czytać jak zwykłą powieść, ponieważ jest napisana pięknymi słowami, pięknie się ją czyta i jest poruszająca. Nie! Ona jest o samym życiu! Cała Gita jest po to, aby przetransformować tożsamość ego w boską tożsamość.

Kryszna wykładał Gitę Ardźunie, ponieważ dopadły go wątpliwości kiedy przybył na pole bitwy. Patrząc na swoich kuzynów, wujków, swoją własną rodzinę, którzy stali po przeciwnej stronie, zapytał: „To jest część mnie samego, mojej rodziny, jak mogę walczyć?” Doświadczał ogromnej wewnętrznej rozterki.

Teraz popatrzcie na swoje własne życie. W życiu dochodzi do takiego momentu, kiedy  doświadczacie takiego dylematu – nie na zewnątrz, ale wewnątrz siebie. Kiedy znajdujecie się na ścieżce duchowej, pojawiają się wątpliwości: „Czy ja naprawdę podążam tą ścieżką? Czy to co robię jest właściwe?” To jest to, w co każe wam wierzyć umysł. Dopóki nie wykroczycie ponad umysł, jaźń się nie objawi. 

Wzniesienie się ponad umysł jest czasem wielkim wyzwaniem. Kurukszetra nie jest gdzieś tam, jest tutaj (Swamidźi wskazuje na ciało). To ciało to Kurukszetra! To tutaj nastąpi moksza (wyzwolenie)! To tu spotkacie Pana! Dlatego posiadanie ludzkiego ciała jest najważniejszą sprawą. Jeśli nie używacie fizycznego ciała do tego, aby osiągnąć Pana, będziecie stale powracali na nowo, ponieważ taki jest cel, dla którego rodzimy się w ludzkim ciele - dosięgnąć Boskości! Nie chodzi tylko o to, żeby mówić „Tak, Boże, kocham Cię”. Nie, to nie wystarczy, ponieważ kiedy kochacie Boga, musicie to wyrażać. Podobnie, kiedy kogoś kochacie, to co robicie? Wyrażacie siebie, nieprawdaż? Zawsze wyrażacie siebie. Bóg też pragnie, abyście to wyrazili. Ale by to zrobić, musicie Go poznać, nie gdzieś tam, ale w sobie, w tej świątyni, gdzie zasiada.

W 10 rozdziale Bhagawad Gity sam Pan Kryszna wyjaśnia, że jedyną rzeczywistością jest tylko On, nie ma innej rzeczywistości. Istnieje wyłącznie On i w każdym z nas gra różne role. Nie ma „ciebie, jest tylko On! I to zawsze powtarzał Tukaram: „Kim jestem?” Jest tylko Pan. Kim wy jesteście? Przez wiele wcieleń, przyjmowaliście wiele tożsamości, setki, tysiące. Którą z nich nazwalibyście sobą? Czy tę, którą macie teraz?

W pozostałych dziewięciu rozdziałach Kryszna tłumaczył Ardźunie, dlaczego musi wykonać swój obowiązek jako kszatrija, jako wojownik. Musiał wypełnić swój obowiązek, jak każdy. Gdziekolwiek Bóg umieszcza ludzi, jakiekolwiek daje im obowiązki, istnieje ku temu przyczyna. Każdy musi wykonywać swoje obowiązki. Brak równowagi powstaje wtedy, gdy ktoś ich nie wykonuje.

Ardźuna stał tam i mówił: „Ja nie chcę walczyć!” Ale kszatrija, wojownik musi walczyć, nie może uciec. W tych wszystkich rozdziałach Kryszna przekonywał Ardźunę i jasno powiedział: „Walcz!” Ardźuna odpowiedział: „Jak mam walczyć? Oni wszyscy są mi bardzo drodzy!” 

Tak samo jest, kiedy umysł spogląda wewnątrz na te wszystkie cechy, których trzeba się pozbyć i mówi: „Ale to wszystko jest mną! Nie chcę pozbywać się tych cech!” Jest tak, ponieważ umysł cieszy się wszystkimi cechami. Umysł raduje się nawet z negatywnych cech, ale czy to pozwoli się od nich wyzwolić? Nigdy nie będzie się wolnym! Nigdy nie osiągnie się Boga, mając negatywne cechy. Nawet jeśli one są częścią was, nie możecie się ich pozbyć, to prawda, właśnie dlatego, że są częścią was, ale możecie wznieść się ponad te cechy. Nawet umysł może przemienić się w intelekt, a stąd ponownie może zmienić się w świadomość.

Kryszna mówił do Ardźuny: „Musisz walczyć!” Co reprezentuje Ardźuna? W Gicie Kryszna bardzo często opisuje Ardźunę jako „zwycięzcę snu”. Co właściwie znaczy „zwycięzca snu”? Oznacza to, że jest mądry, że ma pełną kontrolę nad zmysłami. Ardźuna miał wszystkie swoje zmysły pod kontrolą, ponieważ był wielkim wojownikiem. Walczył w wielu bitwach przed Kurukszetrą, ale pozostała jeszcze ostatnia bitwa, żeby osiągnąć mokszę.

Po tym przemówieniu Kryszna powiedział do Ardźuny: „Skup swój umysł na mnie! Bądź mi oddany! Składaj mi pokłony i oddawaj cześć! Kiedy mi się poddasz i w ten sposób połączysz się ze mną, na pewno mnie osiągniesz!” To stwierdzenie jest bardzo głębokie, cały wszechświat jest manifestacją Boga. Wszystko, co widzicie jest manifestacją Boga. Wszystko, co przejawione lub nieprzejawione jest Jego chwałą, ale nie jest Nim w pełni. Jest Jego częścią. To jest Jego manifestacja we wszystkim. Aby osiągnąć tę pełnię, aby w pełni osiągnąć Jego boską chwałę, jesteśmy powołani, by coś zrobić. Nawet jeśli cały wszechświat jest Jego manifestacją, On jest wolny od wszystkiego. Jego stworzenie jest Jego częścią. On wzywa swoje stworzenie, do ponownego zjednoczenia z Nim”.

Śri Swami Vishwananda